گوشی‌های هوشمند با این ترفند بدون فن خنک می‌مانند
گوشی‌های هوشمند با این ترفند بدون فن خنک می‌مانند
به گزارش بیکینگ و به نقل از BGR، پاسخ در طراحی سیستم خنک‌کننده گوشی‌های هوشمند نهفته است. این دستگاه‌ها از سامانه‌های خنک‌کننده غیرفعال بهره می‌برند که گرما را از قطعات داخلی جذب کرده و به سطح بدنه منتقل می‌کنند تا در محیط پراکنده شود. اگرچه این روش کاملاً بی‌نقص نیست، اما در شرایط استفاده معمول عملکرد مناسبی دارد. افزون بر این، قطعات داخلی گوشی‌ها نسبت به رایانه‌ها انرژی کمتری مصرف می‌کنند و در نتیجه گرمای کمتری نیز تولید می‌شود.
از سوی دیگر، استفاده از فن در گوشی‌های هوشمند با چالش‌های متعددی همراه است. فن‌ها فضای قابل توجهی اشغال می‌کنند، انرژی مصرفی بالایی دارند و به دلیل ماهیت مکانیکی خود در برابر ضربه، سقوط یا استفاده روزمره آسیب‌پذیر هستند. به همین دلیل، استفاده از آنها در دستگاهی که باید سبک، باریک و قابل حمل باشد چندان منطقی به نظر نمی‌رسد.
نقش خنک‌کننده غیرفعال در کنترل دمای گوشی
یکی از مهم‌ترین دلایل بی‌نیازی گوشی‌های هوشمند به فن، استفاده از فناوری خنک‌کننده غیرفعال است. در این روش، بدنه دستگاه به نوعی نقش یک هیت‌سینک بزرگ را ایفا می‌کند و گرمای تولیدشده توسط قطعات داخلی را به بیرون منتقل می‌کند.
برخی از گوشی‌های پرچمدار و مدل‌های مخصوص بازی از فناوری‌های پیشرفته‌تری مانند محفظه بخار (Vapor Chamber) بهره می‌برند. این محفظه‌ها کاملاً آب‌بندی شده‌اند و درون آنها مایع خنک‌کننده ویژه‌ای قرار دارد. هنگامی که این مایع در مجاورت تراشه اصلی دستگاه شامل پردازنده مرکزی (CPU)، پردازنده گرافیکی (GPU) و حافظه قرار می‌گیرد، در اثر گرما تبخیر شده و انرژی حرارتی را به بخش‌های دیگر منتقل می‌کند. سپس بخار دوباره به مایع تبدیل می‌شود و این چرخه به‌صورت مداوم تکرار می‌شود.
علاوه بر این، بسیاری از تولیدکنندگان از موادی مانند ورق‌های گرافیتی و خمیرهای حرارتی برای توزیع یکنواخت گرما در سطح دستگاه استفاده می‌کنند. در برخی گوشی‌های گیمینگ مانند سری ROG Phone ایسوس، ترکیبی از محفظه بخار و مواد انتقال‌دهنده حرارت برای دستیابی به عملکرد خنک‌کنندگی بهتر به کار گرفته می‌شود.
عامل مهم دیگر، مصرف انرژی نسبتاً پایین تراشه‌های موبایلی است. از آنجا که گوشی‌های هوشمند با باتری کار می‌کنند، تراشه‌های آنها برای دستیابی به تعادل میان عملکرد و مصرف انرژی طراحی شده‌اند. هرچه بار پردازشی افزایش یابد، مصرف انرژی و تولید گرما نیز بیشتر می‌شود. به عنوان مثال، اجرای بازی‌های سنگین یا پخش ویدئوهای با کیفیت 4K فشار بیشتری بر پردازنده وارد می‌کند و در نتیجه دمای دستگاه افزایش می‌یابد.
گوشی چگونه از خود در برابر گرمای بیش از حد محافظت می‌کند؟
در شرایطی که سیستم خنک‌کننده اولیه نتواند دمای دستگاه را در محدوده ایمن نگه دارد، گوشی‌های هوشمند به سراغ مکانیزم‌های حفاظتی ثانویه می‌روند. یکی از رایج‌ترین این روش‌ها، کاهش خودکار عملکرد یا اصطلاحاً «تروتلینگ» (Throttling) است.
در این حالت، سیستم عامل فرکانس کاری پردازنده را کاهش می‌دهد تا مصرف انرژی و تولید گرما کمتر شود. به همین دلیل است که هنگام داغ شدن بیش از حد گوشی، کاربران معمولاً افت سرعت و کاهش عملکرد دستگاه را تجربه می‌کنند.
برای مثال، اجرای یک بازی سنگین با بالاترین تنظیمات گرافیکی در حالی که گوشی به شارژر متصل است، می‌تواند فشار زیادی به سخت‌افزار وارد کند. در چنین شرایطی، هم پردازنده برای پردازش بازی انرژی بیشتری مصرف می‌کند و هم باتری در هنگام شارژ شدن گرما تولید می‌کند. ترکیب این دو عامل احتمال افزایش دمای دستگاه را به‌طور قابل توجهی بالا می‌برد.
اگر دما همچنان افزایش یابد، گوشی ممکن است هشدار داغ شدن بیش از حد نمایش دهد یا حتی برای جلوگیری از آسیب دیدن قطعات داخلی به‌طور موقت خاموش شود. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض نور مستقیم خورشید، باقی ماندن داخل خودروی داغ یا قرار گرفتن زیر بالش هنگام شارژ از جمله شرایطی هستند که می‌توانند چنین وضعیتی را ایجاد کنند.
این سازوکارهای حفاظتی علاوه بر محافظت از پردازنده و سایر قطعات، از باتری‌های لیتیوم-یونی نیز مراقبت می‌کنند. افزایش بیش از حد دما می‌تواند موجب کاهش عمر باتری، آسیب‌های جدی سخت‌افزاری و در موارد نادر حتی بروز خطرات ایمنی شود. به همین دلیل، مدیریت هوشمند گرما یکی از مهم‌ترین بخش‌های طراحی گوشی‌های هوشمند مدرن به شمار می‌رود.