به گزارش خبرگزاری بیکینگ و براساس گزارش فرادید، این سکهها در پارچه و همینطور در لایهای از «سرب» پیچیده و دفن شده بودند؛ کاری که شاید برای حفاظت از آنها در برابر «مصادره» انجام شده باشد.
این سکهها که برخی در ضرابخانههای کوچک و روستایی ضرب شدهاند، بسیار کمیاب و مربوط به سالهای ۱۰۳۶ تا ۱۰۴۴ میلادی هستند. این دوران همزمان با آغاز سلطنت ادوارد معترف (پادشاه آنگلوساکسون) و یکی از دورههای پرتلاطم تاریخ انگلستان است؛ دورهای که در آن شاه اموال برخی افراد بانفوذ را مصادره و آنها را تبعید کرد.
الکساندر بلیس، متخصص سکه از مؤسسه باستانشناسی آکسفورد کاتسوُلد (OCA)، اعلام کرد که ارزش این گنجینه در قرن یازدهم بسیار زیاد بود و میتوانست معادل قیمت ۱۶ گاو باشد. او افزود: «احتمالاً صاحب این گنجینه به دلیل بیثباتی سیاسی و اجتماعی اقدام به پنهان کردن ثروت خود کرده است. اکنون این سومین گنجینهای است که از این دوره در انگلستان کشف میشود و نشان میدهد سالهای نخست سلطنت ادوارد، دورهای آرام نبوده است.»
به گفته بلیس، گنجینههای سکههای آنگلوساکسون کمیاب هستند و این کشف نیز به دلیل حفظ شرایط اصلی خود متمایز است. سکهها درون یک کیسه پارچهای و روکش سربی قرار داشتند، که معمولاً در بسیاری از گنجینههای دیگر دیده نمیشود.
باستانشناسان کیسه را به آزمایشگاه برده و دریافتند که روکش سربی از ورقهای تاشده ساخته شده است؛ چیزی که نشاندهنده دقت صاحب گنجینه در حفظ سکهها است. استفاده از سرب برای ذخیرهسازی سکهها در آن زمان عجیب نبود، اما این انتخاب پرسشهایی درباره دلیل استفاده نکردن از کوزه بهجای آن ایجاد میکند. بلیس معتقد است که شاید کوزه مناسب در دسترس نبوده یا هدف این بوده که محتوای ارزشمند کیسه پنهان بماند.
احتمال دارد صاحب این گنجینه یک فرد متوسط یا دارای نفوذ محلی بوده که به دلیل تغییرات سیاسی، از جمله تاجگذاری ادوارد معترف، نگران شده و دارایی خود را پنهان کرده است.
این گنجینه در جریان حفاری در منطقهای ساحلی در سافولک، جایی که نیروگاه هستهای جدیدی به نام Sizewell C در سال ۲۰۲۴ در دست ساخت بود، کشف شد. اَندرو پِگ، باستانشناس OCA، گفت: «وقتی برای اولین بار این گنجینه را کشف کردم، از شدت هیجان لرزیدم. اطلاعات به دست آمده بسیار شگفتانگیز است و من افتخار میکنم که در افزودن به تاریخ سافولک نقش داشتهام.»
هنوز مشخص نیست چرا مالک این گنجینه هرگز برای برداشتن آن بازنگشته، اما ممکن است مرگ یا تبعید او را از این کار بازداشته باشد.
۲۲۷۲۲۷
