کشف بزرگ دانشمند ایرانی: نوع جدیدی از بیماری ام‌اس با هوش مصنوعی شناسایی شد

گروهی از دانشمندان به‌رهبری یک پژوهشگر ایرانی با تحلیل اسکن‌های MRI و آزمایش خون ساده‌ی صدها بیمار، الگوهایی را شناسایی کرده‌اند که میزان تهاجمی‌بودن آسیب ام‌اس به مغز را آشکار می‌کند.

دانشمندان با بهره‌گیری از هوش مصنوعی، دو زیرنوع بیولوژیکی پیش‌تر ناشناخته از بیماری ام‌اس را شناسایی کرده‌اند؛ کشفی که پزشکان را در تنظیم دقیق‌تر روش‌های درمانی برای هر بیمار یاری خواهد کرد.

پژوهشگران می‌گویند با ترکیب تحلیل‌های هوش مصنوعی، اسکن‌های MRI و آزمایش خون ساده، دو الگوی بیولوژیکی متمایز از این عارضه را کشف کرده‌اند.

مطالعه که به سرپرستی کالج دانشگاهی لندن (UCL) و Queen Square Analytics انجام شده، اطلاعات حدود ۶۰۰ بیمار مبتلا به ام‌اس را بررسی کرد. دانشمندان بر سطح پروتئینی در خون به نام «زنجیره‌ی سبک نوروفیلامنت سرم» (sNfL) تمرکز کردند که هنگام آسیب‌دیدن سلول‌های عصبی آزاد می‌شود و می‌تواند میزان فعالیت بیماری را نشان دهد.

محققان با استفاده از مدل یادگیری ماشینی به نام SuStaIn، اطلاعات sNfL را با اسکن‌های تصویربرداری مغز ترکیب کردند. یافته‌های آن‌ها که در ژورنال پزشکی Brain منتشر شده، دو زیرنوع ام‌اس را آشکار کرد: sNfL زودرس و sNfL دیررس.

پژوهشگران می‌گویند شناسایی این الگوهای بیولوژیکی به پزشکان کمک خواهد کرد تا روند پیشرفت بیماری را پیش‌بینی و درمان‌های مناسب را انتخاب کنند.

دکتر آرمان اسحاقی، نویسنده‌ی ارشد مطالعه و پژوهشگر UCL، می‌گوید: «ام‌اس بیماری واحدی نیست و زیرنوع‌های فعلی نمی‌توانند تغییرات بافتی زیربنایی را توصیف کنند؛ اطلاعاتی که برای درمان به آن‌ها نیاز داریم.»

اسحاقی می‌گوید: «با ترکیب مدل هوش مصنوعی، نشانگر خونی دردسترس و MRI، توانستیم برای اولین بار دو الگوی بیولوژیکی شفاف از ام‌اس را نشان دهیم. این کار به پزشکان کمک می‌کند تا بفهمند بیمار در کجای مسیر بیماری قرار دارد و چه کسی به نظارت دقیق‌تر یا درمان هدفمندتر و زودهنگام نیاز دارد.»

در آینده، بیماران مبتلا به نوع زودرس می‌توانند سریع‌تر درمان‌های با اثربخشی بالا دریافت کنند و دقیق‌تر تحت نظر باشند. مبتلایان به نوع دیررس نیز از رویکردهای متفاوتی مانند درمان‌های طراحی‌شده برای محافظت از سلول‌های مغزی و کندکردن روند تخریب، بهره‌مند خواهند شد.

ام‌اس میلیون‌ها نفر را در سراسر جهان درگیر کرده؛ اما گزینه‌های درمانی همچنان بیشتر بر اساس علائم استوارند تا بیولوژیِ زیربنایی بیماری. به بیان ساده‌تر، برخی بیماران درمان‌هایی را دریافت می‌کنند که برای نوع خاص بیماری آن‌ها کارایی کمتری دارد.