هرچند خورشید به حیات سیاره زمین کمک زیادی می‌کند، اما خطراتی را نیز برای آن به‌همراه دارد. درواقع خورشید اغلب می‌تواند جریان‌های شدیدی از پلاسما را به شکل باد خورشیدی به‌سمت ما پرتاب کند که پس از طی حدود 150 میلیون کیلومتر، با میدان مغناطیسی زمین تعامل خواهد داشت و شاید منجر به «آخرالزمان اینترنتی» شود. دانشمندان از مدت‌ها قبل به‌دنبال کشف عاملی بوده‌اند که باعث می‌شود باد خورشیدی از سطح سوزان آن به بیرون هدایت شود و اکنون اطلاعات بیشتری در این رابطه کسب کرده‌اند.
ناسا «کاوشگر خورشیدی پارکر» خود را به‌گونه‌ای طراحی کرده است که می‌تواند تا حدود 6.5 میلیون کیلومتر به خورشید نزدیک شود؛ یعنی نزدیک‌ترین فاصله در بین تمام فضاپیماهای موجود. این کاوشگر در جدیدترین مأموریت خود، از میان فواره‌هایی از مواد بسیار پرانرژی با الگوی مشخص و ثابتی که به میدان مغناطیسی خورشید مرتبط هستند، عبور کرده است. با اندازه‌گیری داده‌های آن، دانشمندان موفق شدند منشأ بادهای خورشیدی را تا سطح خورشید ردیابی کنند.
منشأ باد خورشیدی
مطالعه جدید نشان می‌دهد که باد خورشیدی توسط فرایند اتصال مجدد مغناطیسی تولید می‌شود؛ یعنی زمانی که میدان‌های مغناطیسی با جهت مخالف، از کنار یکدیگر و به داخل و خارج از سطح خورشید حرکت می‌کنند. در جریان این فرایند، میدان‌های مغناطیسی اغلب شکسته شده و دوباره به یکدیگر متصل می‌شوند و ذرات باردار را از خورشید دور می‌کنند.
«جیمز دریک»، استاد «دانشگاه مریلند» و یکی از نویسندگان این مطالعه جدید به Gizmodo گفت: «اگر دو میدان مغناطیسی در جهت مخالف داشته باشید، آن‌ها یکدیگر را از بین می‌برند و انرژی مغناطیسی را آزاد می‌کنند که ذرات پرانرژی را تولید می‌کند.»
فضاپیمای ناسا که در سال 2018 به فضا پرتاب شد، برای فرورفتن در جو خورشید طراحی شده است. بااین‌حال، انجام این کار چندان آسان نیست؛ زیرا دمای سطح خورشید می‌تواند به بیش از 5500 درجه سلسیوس برسد و دمای اتمسفر آن می‌تواند به‌اندازه 300 برابر گرم‌تر شود.
کاوشگر خورشیدی پارکر تاکنون 15 بار به نزدیکی خورشید سفر کرده است. مأموریت بعدی آن در 22 ژوئن (1 تیرماه) انجام خواهد شد. هر مأموریت حدود 12 روز طول می‌کشد.
227227
