چین ادعا می‌کند که راز مقابله با بمب‌های سنگرشکن آمریکا را کشف کرده است

بمب‌های هدایت‌شونده‌ی سنگرشکن سرعت پایینی دارند؛ اما به کلاهک‌های عظیم و زرهی مجهز هستند.

پژوهشگران چینی راهکاری برای مقابله با بمب‌های سنگرشکن آمریکایی پیشنهاد داده‌اند. زره بخش جلویی این بمب‌ها بسیار ضخیم است، اما دیواره‌های جانبی آن‌ها تنها چند سانتی‌متر ضخامت دارند و اصابت گلوله‌ی ضدهوایی می‌تواند بدنه‌ را بشکافد.

چینی‌ها استفاده از توپ‌های ضدهوایی ارزان‌قیمت در اطراف مناطق حساس را پیشنهاد می‌دهند؛ اما این سامانه‌ها باید بتوانند در میدان نبرد دوام بیاورند، با رادار هدف را رهگیری کنند و از پس جنگ الکترونیک بربیایند.

در شبیه‌سازی کامپیوتری این طرح، به‌جای استفاده از سامانه‌های چینی، از توپ‌های سوئیسی Oerlikon GDF بهره گرفته شد که در کشورهای خاورمیانه کاربرد گسترده‌ای دارند.

توپ‌های GDF در دو ثانیه ۳۶ گلوله شلیک می‌کنند. احتمال انهدام هدف در فاصله‌ی ۱۲۰۰ متری به ۴۲ درصد می‌رسد.

طبق یافته‌ها، نوکِ بمب سنگرشکن با طراحی تخم‌مرغی، ضربات از روبه‌رو را منحرف می‌کند و تنها اصابت از کنار می‌تواند به آن آسیب برساند. زاویه‌ی برخورد باید کمتر از ۶۸ درجه باشد، در غیر این صورت گلوله‌ها از سطح بمب منحرف می‌شوند.

در فواصل بیش از ۱۵۰۰ متر، گلوله‌ها نمی‌توانند نفوذ کنند؛ اما در محدوده‌ی ۱۲۰۰ متری، حرارت و ترکش‌ها می‌توانند مواد منفجره‌ی غیرفعال داخل بمب را مشتعل کنند.

پایه‌ی علمی این روش، ساده و مبتنی‌بر فرمول‌های نفوذ گلوله در زره است که از زمان جنگ جهانی دوم شناخته شده‌اند؛ اما توپ‌ها باید از قبل به نقطه‌ای از مسیر پرواز بمب هدف‌گیری شوند. هرچه این نقطه نزدیک‌تر باشد، شلیک دقیق‌تر خواهد بود.

به‌گفته‌ی تیم کوی، سرپرست تیم تحقیقات، این تاکتیک چند مزیت دارد: فشار وارد بر سامانه‌های حرکتی را کاهش می‌دهد، نیاز به محاسبات چندمرحله‌ای را حذف می‌کند و زمان واکنش را به یک‌هزارم ثانیه می‌رساند.

میدان نبرد بی‌رحم است. نیروی هوایی می‌تواند با حملات گسترده ابتدا سامانه‌های پدافندی را از کار بیندازد و سپس بمب‌افکن‌ها را وارد عمل کند. مانور بمب‌های هوشمند می‌تواند پیش‌بینی مسیر پرواز را دشوار کند و فرصت شلیک دقیق در همان پنجره‌ی ۱۲۰۰ متری بسیار محدود خواهد بود.