چگونه کمتر پلاستیک بخوریم؟ راهکارهای عملی برای کاهش مواجهه با ذرات پنهان در غذا

خلاصه مقاله:

• میکروپلاستیک‌ها از منابع مختلفی مانند آب لوله‌کشی، بطری‌های پلاستیکی و ظروف پخت‌وپز وارد غذای ما می‌شوند.
• این ذرات می‌توانند به عمق مواد غذایی مانند گوشت، تخم‌مرغ، سبزیجات و غلات نفوذ کنند.
• حرارت هنگام پخت غذا باعث آزاد شدن میکروپلاستیک‌ها و ورود آن‌ها به بافت خوراکی‌ها می‌شود.
• بسته‌بندی‌های پلاستیکی، تخته‌های خردکن و اسفنج‌های آشپزخانه نیز از منابع رایج آلودگی هستند.
• شستن برنج، گوشت و ماهی، استفاده از ظروف شیشه‌ای و فلزی و کاهش مصرف غذاهای فرآوری‌شده می‌تواند میزان ورود میکروپلاستیک‌ها به بدن را کم کند.

میکروپلاستیک‌ها از شیر آب بیرون می‌آیند، از ظروف آشپزی جدا می‌شوند و حتی می‌توانند به زرده تخم‌مرغ و بخش‌های داخلی گوشت و سبزیجات نفوذ کنند. با‌این‌حال، با رعایت چند نکته ساده می‌توان میزان ورود این ذرات به بدن را کاهش داد.

شما نمی‌توانید آن‌ها را ببینید، اما صدها ذره ریز پلاستیکی در استیک شما وجود دارد. وقتی استیک در تابه داغ پخته می‌شود، این ذرات ناخواسته ذوب شده و به داخل گوشت نفوذ می‌کنند و سپس هنگام خنک شدن دوباره جامد می‌شوند. و این مشکل تنها به استیک محدود نمی‌شود؛ ما بی آنکه بدانیم، همواره مقداری از این ذرات را می‌خوریم.

این مهمان‌های ناخواسته در غذای ما، میکروپلاستیک‌ها و نانوپلاستیک‌ها هستند: ذراتی با اندازه کمتر از ۵ میلی‌متر یا بین ۱ تا ۱۰۰۰ نانومتر. اما سؤال این است که این ذرات چگونه وارد غذای ما می‌شوند و در جهانی که پر از ذرات پلاستیکی است، چه راه‌هایی برای کاهش تماس با آن‌ها در رژیم غذایی وجود دارد؟