چگونه کمال‌گرایی به والدین و فرزندانشان آسیب می‌زند؟

شما می‌خواهید فرزندانتان احساس دوست‌داشتنی‌بودن کنند و شاد، سالم و نسبتاً خوش‌رفتار باشند. هیچ چیز مهم‌تر از این نیست. توصیه‌هایی درباره‌ی چگونگی دستیابی به این هدف از هر سو به‌سویتان سرازیر می‌شود: از مادرهای داخل پارک گرفته تا رسانه‌ها و خانواده همسرتان. شاید از آن دسته افرادی باشید که از خود در هر کاری، به‌ویژه در تربیت فرزند، انتظار کمال دارند.

یا شاید کسی هستید که مدام بر فاصله‌ی بین ایده‌آل‌های والدگری‌تان و آنچه واقعاً می‌توانید انجام دهید تمرکز می‌کنید. طنز تلخ ماجرا این است که هرچه بیشتر تلاش می‌کنید کامل باشید و بابتش نگرانید، بیشتر ممکن است خودتان را پریشان‌حال کنید و براساس پژوهش‌های روان‌شناسی، احتمال بیشتری دارد فرزندانی مضطرب یا با اعتمادبه‌نفس پایین پرورش دهید.

 دکتر اریکا لی، روانشناس بالینی بیمارستان کودکان بوستون به ساینتیفیک آمریکن می‌گوید: «اگر والد کمال‌گرایی هستید، بدانید تنها نیستید!». با توجه به تغییرات فرهنگی در جوامع غربی که بر فردگرایی رقابتی تأکید دارند، نسل جوان‌تر زنان و مردان بیش از پیش احساس می‌کنند که دیگران از آن‌ها انتظار کمال دارند و خودشان هم همین توقع را از خود دارند، به‌ویژه در نقش والد بودن این اتفاق زیاد رخ می‌دهد. مطالعات، پیوسته ارتباط میان کمال‌گرایی و اضطراب، افسردگی و دیگر آسیب‌ها را نشان داده‌اند.

لی می‌گوید: «پایبندی به استانداردهای «همه یا هیچ» می‌تواند احساس اضطراب، خجالت، سرزنش و فرسودگی ایجاد کند، باعث سخت‌گیری و خشک‌تر شدن شما شود و از شادی و رضایتتان به‌عنوان والد بکاهد.» پژوهش‌های فزاینده نشان می‌دهند، وقتی والدین درباره‌ی نقش خود کمال‌گرایانه عمل می‌کنند، فرزندان آن‌ها نیز در معرض همین مشکلات هیجانی قرار می‌گیرند. لی می‌گوید:

والدین کمال‌گرا معمولاً فرزندان کمال‌گرا هم تربیت می‌کنند که این می‌تواند ریسک افسردگی، اضطراب، انتقاد از خود و حتی خودآزاری را در فرزندان افزایش دهد.