چرا گوشی‌های تاشدنی آینده‌ای نامشخص خواهند داشت؟

این مزیت تقریباً برای هدست و عینک‌های واقعیت افزوده بی‌معنی به‌نظر می‌رسد؛ زیرا چنین محصولی می‌تواند کل گستره دید کاربر را تبدیل به نمایشگر کند و فضایی به اندازه صدها اینچ مقابل چشمان کاربر بگذارد!

طبیعتاً هدست‌های واقعیت افزوده درحال حاضر با مشکلات متعددی دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ اما مقاله ما در رابطه با آینده دنیای فناوری است و قرار نیست تا ابد چنین مشکلاتی باقی بمانند. نباید فراموش کنیم که محصولات تاشو نیز با چالش‌های زیادی مواجه هستند.

نکته مهم این است که هدست و عینک‌های واقعیت افزوده مهم‌ترین ویژگی محصولات تاشو را بی‌معنی می‌کنند. وقتی کاربر می‌تواند ازطریق عینک ۵۰ گرمی خود با نمایشگری به ابعدا صدها اینچ در تعامل باشد، دیگر چه نیازی به محصول تاشدنی خواهد بود که درنهایت کمی فضای نمایشی بیشتری را ارائه می‌دهد؟

به‌طور کلی، شاید بی‌راه نباشد که بگوییم شرکت‌های فناوری باید وقت و سرمایه خود را به‌جای توسعه‌ی محصولات تاشدنی صرف فناوری واقعیت افزوده کنند؛ فناوری غنی و مهمی که در سالیان اخیر نادیده گرفته شده است. بسیاری از عاشقان دنیای فناوری دوست دارند به‌جای پیشرفت‌های قطره‌چکانی در گوشی‌های هوشمند، شاهد توسعه محصولات هیجان‌انگیزی باشند که تعامل با کامپیوتر را بازتعریف می‌کنند.

البته تجربه نشان می‌دهد که متأسفانه کاربران و توسعه‌دهندگان از نوآوری‌ استقبال نمی‌کنند و امر شرکت‌های فناوری را تبدیل به تیم فوتبالی می‌کند که دوست ندارد به ترکیب برنده خود دست بزند و این باعث مرگ نوآوری و خلاقیت‌ می‌شود.