وویجرها هنگام گذر از دیوار آتشین منظومه شمسی با دماهای باورنکردنی مواجه شدند

در سال ۱۹۷۷، ناسا فضاپیماهای وویجر را برای مطالعه لبه منظومه شمسی و محیط میان‌ستاره‌ای پرتاب کرد. هر دو فضاپیما به ترتیب به «دیوار آتش» در مرزهای منظومه شمسی ما برخورد کردند و هنگام عبور از آن، دماهایی بین ۳۰هزار تا ۵۰هزار کلوین (۲۹٬۷۰۰ تا ۴۹٬۷۰۰ درجه سانتی‌گراد) را اندازه‌گیری کردند.

راه‌های مختلفی برای تعریف مرز منظومه شمسی وجود دارد؛ برای مثال جایی که سیاره‌ها به پایان می‌رسند یا ابر اورت، مرز نفوذ گرانشی خورشید که در آن اجرام ممکن است همچنان به خورشید نزدیک‌تر شوند. یک راه دیگر، تعریف مرز منظومه شمسی به‌عنوان لبه‌ی میدان مغناطیسی خورشید است؛ جایی که آن میدان به محیط میان‌ستاره‌ای فشار وارد می‌کند که به آن «هلیوپاز» گفته می‌شود.

ناسا توضیح می‌دهد: «خورشید جریان مداومی از ذرات باردار به نام باد خورشیدی را به فضا می‌فرستد که در نهایت از تمام سیاره‌ها گذشته و تا تقریباً سه برابر فاصله تا پلوتو پیش می‌رود. در نهایت این جریان توسط محیط میان‌ستاره‌ای متوقف می‌شود. باد خورشیدی حباب عظیمی اطراف خورشید و سیارات آن تشکیل می‌دهد که به آن «هلیوسفر» گفته می‌شود.» هلیوپاز درست فراتر از این نقطه قرار دارد.»