وقتی شکارچی، شکار شد؛ داستان کارمندی که ۳۰۰ هزار دلار درآمد به جیب زد

اریک، متخصص IT که وظیفه‌اش شناسایی کارمندان متقلب بود، خودش به یکی از آن‌ها تبدیل شد. چند سال پیش، او در یک شرکت بزرگ فعالیت می‌کرد و مأمور رسیدگی به سه نوع تخلف شغلی بود: واگذاری وظایف به پیمان‌کاران خارجی، نفوذ بازیگران خارجی به شرکت‌ها با هویت جعلی و کارمندان دوزیست که به‌صورت پنهانی چند شغل را همزمان اداره می‌کردند.

اریک می‌گوید فعالیت مشکوک چندانی برای بررسی وجود نداشت و گاهی روزانه فقط یک ساعت کار می‌کرد. همین باعث شد به فکر بیفتد: چرا خودش یک شغل دوم نداشته باشد؟

در ابتدا از ترس لورفتن، منصرف شد؛ اما سال بعد، وقتی از او خواسته شد تمرکز بیشتری روی شناسایی دوشغله‌ها داشته باشد، متوجه شد کشف چنین کارمندانی بسیار دشوار است. پس با سبک‌سنگین‌کردن ریسک‌ها، برای یک شغل دورکار دیگر اقدام کرد و پذیرفته شد. درآمدش به حدود ۳۰۰ هزار دلار در سال رسید؛ درحالی‌که روزانه فقط چند ساعت برای هر دو کار وقت می‌گذاشت.

اریک می‌گوید علاوه‌بر منافع مالی، انگیزه‌ی دیگرش کسب تجربه‌ی مستقیم از دنیای «کارمندان دوزیست» بود؛ تجربه‌ای که بعدها در شناسایی و اخراج چند نفر از همین افراد به او کمک کرد.

اریک می‌ترسید سیستمی که خودش برای کشف متخلفان ساخته، روزی خودش را هدف بگیرد. او گفت: «مثل این بود که خودت مأمور رسیدگی به قتل خودت باشی.»

اریک که یک جوان آمریکایی از نسل هزاره است، در کنار بسیاری از کارمندان دیگر، در سال‌های اخیر به این شیوه برای افزایش درآمد روی آورده. برخی از این افراد پول اضافی را صرف سفر، خرید داروهای گران‌قیمت کاهش وزن یا پرداخت بدهی‌های دانشگاه کرده‌اند.

داشتن چند شغل بدون اطلاع کارفرما می‌تواند عواقب حرفه‌ای و خستگی مفرط به‌دنبال داشته باشد. از سوی دیگر، موج اخراج‌ها در صنعت فناوری و بازگشت اجباری به محل کار موانعی برای این افراد ایجاد کرده؛ با این حال، بسیاری از دوزیست‌ها می‌گویند سود مالی این روش، از خطراتش بیشتر است.

اریک از ابتدا قصد نداشت این وضعیت را طولانی کند. در نهایت بر نگرانی‌اش از افشا‌شدن هویت غلبه کرد و شغل دوم را پذیرفت؛ اما همچنان از احتمال لورفتن می‌ترسید. می‌گفت: «فکر می‌کردم پولی درمی‌آورم و سریع خارج می‌شوم.»

این تجربه علاوه بر رفاه مالی، مهارت اریک را در شناسایی کارمندان دوزیست تقویت کرد. او از داده‌های داخلی شرکت برای تحلیل الگوهای رفتاری استفاده می‌کرد؛ مثلاً نوسانات ناگهانی بهره‌وری در طول روز می‌توانست نشانه‌ی تقسیم‌کردن زمان میان دو شغل باشد.

اریک تا مدتی بابت شناسایی‌نشدن خودش نگران نبود، اما زمانی‌که فهمید یکی از نرم‌افزارهای امنیتی نصب‌شده در هر دو شرکت می‌تواند استفاده‌ی همزمان از چند دستگاه روی یک شبکه خانگی را تشخیص دهد، دچار تردید شد.

اریک مطمئن نبود واقعاً شناسایی خواهد شد و همین مسئله او را نگران کرد. از سوی دیگر، نسبت‌به اخلاقی‌بودن این سبک کاری احساس دوگانگی داشت. در نتیجه، کمتر از یک سال پس از شروع کار دوم، تصمیم گرفت یکی از شغل‌ها را کنار بگذارد.