امیرمسعود عابدین: نویسندگان حوزه خودرو معمولا در استفاده از جملاتی مانند «چیزی شبیه به این را هرگز ندیده‌اید» اغراق می‌کنند. اما این بار، شرکت نوپای «سانریفاتی» (Sanrivatti) با همکاری تیمی از مدیران سابق مک‌لارن و سینگر، دست به خلق ابرخودرویی زده است که واقعا چیزی شبیه به آن را هرگز ندیده‌اید! این پروژه انقلابی، تمام قوانین سنتی طراحی خودرو را زیر پا گذاشته است؛ در این سوپراسپرت جدید دیگر خبری از صندلی‌های فیبر کربنی راحت و مرسوم نیست، بلکه شما به معنای واقعی کلمه، با صورت و به شکلی کاملا افقی به استقبال سرعت می‌روید!
براساس گزارش carbuzz، ایده اصلی این خودرو شباهت عجیبی به ورزش زمستانی و هیجان‌انگیز «اسکلتون» دارد؛ همان مسابقاتی که ورزشکار روی یک سورتمه کوچک به شکم دراز می‌کشد و با سرعت سرسام‌آوری رو به جلو حرکت می‌کند. طراحان سانریفاتی این سبک قرارگیری بدن را آپکس پوزیشن (The Apex Position) نامیده‌اند تا تجربه سواری با یک موتور سیکلت فوق‌پیشرفته را در کالبد یک خودروی چهارچرخ با کابین بسته بازآفرینی کنند. سوابق درخشان تیم توسعه‌دهنده نشان می‌دهند که این کانسپت فراتر از یک ایده فانتزی است و هدف بزرگی را در سر می‌پروراند.
تلاش برای حذف واسطه‌ها میان انسان و ماشین
سانتیگو سانچز ریورو، بنیان‌گذار این شرکت، در پاسخ به این سوال که چرا باید یک راننده را مجبور به دراز کشیدن روی شکم کرد، استدلال جالبی دارد. او معتقد است که در موتورسیکلت‌های مسابقه‌ای، راکب و ماشین به یک هویت واحد تبدیل می‌شوند و هر تغییر جزئی در تعادل و ژست بدنه، مستقیما روی سواری تاثیر می‌گذارد. در مقابل، حتی پیشرفته‌ترین ابرخودروهای جهان نیز راننده را با لایه‌های متعددی از صندلی، معماری کابین و سیستم‌های الکترونیکی از حس خالص جاده جدا می‌کنند. در این طرح جدید، راننده که رو به جلو و روی شکم خوابیده، به عضوی فعال از سیستم آیرودینامیک و حرکتی ماشین تبدیل می‌شود. اگرچه این وضعیت در ابتدا ترسناک به نظر می‌رسد، اما حداقل برخلاف موتورسیکلت، یک شاسی مستحکم و شیشه لایه‌دار جلوی صورت شما قرار دارد!
حس جنون‌آمیز سرعت، بدون نیاز به تخلف
یکی از جذاب‌ترین جنبه‌های این پروژه، تمرکز آن روی «حس سرعت» به جای «سرعت مطلق» است. از آنجا که در دنیای واقعی و جاده‌های عمومی به دلیل قوانین سخت‌گیرانه راهنمایی و رانندگی نمی‌توان از حداکثر سرعت خودروهای چند هزار اسب بخاری استفاده کرد، این سبک طراحی می‌تواند حتی در سرعت‌های پایین نیز ترشح آدرنالین را به اوج برساند. کابین این خودرو دقیقا مانند مک‌لارن F۱ به صورت تک‌سرنشین و با تمرکز مطلق روی راننده در مرکز بدنه طراحی شده است؛ تصمیمی کاملا منطقی، چرا که شاید برخی از رانندگان مایل به تجربه این پوزیشن موتورسواری باشند، اما کمتر کسی پیدا می‌شود که حاضر باشد به عنوان سرنشین کناری، در چنین وضعیتی کنار راننده دراز بکشد!
اتحاد مغزهای متفکر مک‌لارن و سینگر
اگرچه بنیان‌گذار این شرکت پیش از این تنها سابقه مدیریت تیم فورمولا استیودنت دانشگاه HAN و کارآموزی در شرکت دانکِروورت (Donkervoort) را در کارنامه داشته، اما توانسته غول‌های بزرگی از صنعت خودرو را با خود همراه کند. «پل آرکسدن»، مدیر مهندسی سابق بخش عملیات ویژه مک‌لارن (MSO) و رهبر پروژه افسانه‌ای مک‌لارن P۱ که بعدها معاونت مهندسی شرکت سینگر را نیز بر عهده داشت، اکنون به عنوان مدیر ارشد بخش فناوری در این پروژه حضور دارد. همچنین «جف داودینگ»، از مدیران باسابقه و ارشد بنتلی و لوتوس، مشاور استراتژیک و تجاری این برند است.
اختراعی نوآورانه یا صرفا یک ایده عجیب؟
با وجود این تیم رویایی، هنوز جزییات حیاتی زیادی مانند مشخصات شاسی، نوع پیشرانه و قدرت خروجی این ابرخودرو فاش نشده است. سانریفاتی قطعا ایده وحشی و منحصر به فردی را به ویترین صنعت خودرو آورده است که می‌تواند تعاریف سنتی را جابه‌جا کند. با این حال، سوال اساسی که در ذهن همه کارشناسان چرخ می‌زند این است که آیا این نوآوری عجیب در عمل هم می‌تواند عملکرد بهتری ارائه دهد یا تنها در حد یک ایده عجیب در تاریخ خودرو ثبت خواهد شد؟
۲۲۷۳۲۲
