به گزارش خبرگزاری بیکینگ، این سامانه به دست پژوهشگران مرکز درمانی بریگهام در آمریکا توسعه یافته و با استفاده از بیش از ۴۰ میلیون تصویر چهره از افراد با سنین و پیشینه‌های قومی مختلف آموزش دیده است. این مدل دو ابزار مکمل دارد: «FAHR-FaceAge» برای تخمین سن زیستی و «FAHR-FaceSurvival» برای برآورد احتمال بقا بر اساس تصویر چهره.
در بخشی از پژوهش که بیماران سرطانی تحت پرتودرمانی را بررسی کرد، افرادی که سن ظاهری آن‌ها دست‌کم پنج سال بیشتر از سن واقعی‌شان تخمین زده شده بود، طی دوره پیگیری با میانگین چهار سال، ۲۱ درصد بیشتر در معرض خطر مرگ قرار داشتند. در مقابل، خطر مرگ در بیمارانی که دست‌کم پنج سال جوان‌تر از سن واقعی خود به نظر می‌رسیدند، ۱۷ درصد کمتر بود.
ابزار FAHR-FaceSurvival نیز نشان داد بیمارانی که در گروه پرخطر از نظر مرگ‌ومیر قرار گرفته بودند، بیش از سه برابر بیماران گروه کم‌خطر احتمال مرگ داشتند. این ارتباط پس از در نظر گرفتن شماری از عوامل پزشکی مرتبط با بیماران نیز از نظر آماری معنادار باقی ماند.
پژوهشگران می‌گویند این فناوری ممکن است در آینده برای ارزیابی خطر مرگ یا عوارض پس از جراحی‌های بزرگ و دیگر درمان‌های سرطان به کار گرفته شود. بااین‌حال، استفاده گسترده از آن در مراکز درمانی به مطالعات بیشتری نیاز دارد. نتایج این پژوهش در مجله «The Lancet Digital Health» منتشر شده است.
منبع: scientificamerican
۲۲۷۲۲۷
