همه‌چیز درباره بیدو؛ آیا نسخه چینی مسیریاب‌ها می‌تواند جایگزین GPS شود؟
همه‌چیز درباره بیدو؛ آیا نسخه چینی مسیریاب‌ها می‌تواند جایگزین GPS شود؟
وقتی در اپلیکیشن مسیریاب به‌دنبال بهترین راه فرار از ترافیک می‌گردید یا منتظرید تاکسی اسنپ یا تپسی سر برسد، شاید ندانید که در حال استفاده از یک زیرساخت نظامی چند میلیارد دلاری هستید که دهه‌ها پیش متولد شده است؛ سیستم موقعیت‌یابی که با نام GPS در بین ما جا افتاده، اما درواقع ترکیبی از سیگنال‌های سیستم‌های GNSS متشکل از چند سرویس موقعیت‌یابی جهانی دیگر است که GPS صرفا یکی از آن‌هاست.
البته بی‌دلیل نیست که نام GPS اینقدر مشهور شده، چون اولین سیستم موقعیت‌یاب جهانی بود که به‌طور گسترده دردسترس عموم قرار گرفت. اما این‌روزها، نام یک سامانه‌ی دیگر هم مرتب به گوش می‌رسد: سیستم بیدو (BeiDou) متعلق به چین که می‌گویند شاید بخواهد در ایران جایگزین GPS شود.
-
از وابستگی چین به GPS تا استقلال با بیدو
-
آشنایی با ساختار و عملکرد سیستم‌های موقیعت‌یابی جهانی (GNSS)
-
دلایل دقت بیدو؛ از ساعت‌های اتمی تا جبران اثرات نسبیت
-
نبرد در مدار؛ بیدو دربرابر جی‌پی‌اس
-
تفاوت‌های فنی
-
رقابت جهانی
-
آیا می‌توان GPS را به‌طور کامل کنار گذاشت و به بیدو مهاجرت کرد؟
-
گوشی من از بیدو پشتیبانی می‌کند، پس مشکل کجاست؟
-
سناریوی هوشمندانه: ادغام، نه جایگزینی
اما بیدو دقیقا چیست، چین چطور توانست سیستم موقعیت‌یاب خودش را داشته باشد و آیا این سامانه توانایی رقابت با GPS را دارد؟ با ما همراه شوید.
از وابستگی چین به GPS تا استقلال با بیدو
در دهه‌ی ۱۹۹۰، ایالات متحده با GPS (مخفف Global Positioning System به‌معنی سامانه موقعیت‌یاب جهانی) بر بازار جهانی تسلط داشت. در همان زمان، چین در تمرینات نظامی تنگه‌ی تایوان با مشکلاتی روبه‌رو شد. دلیل اصلی این مشکل، وابستگی به سیگنال‌های GPS ایالات متحده بود که به‌طور ناگهانی قطع شدند. همین اتفاق، نقطه‌ی عطفی بود که چین را به فکر ایجاد یک سیستم موقعیت‌یاب مستقل انداخت.
چین برای توسعه‌ی سامانه‌ی بیدو رویکردی مستقل را در پیش گرفت. این پروژه در دوره‌ای آغاز شد که دولت چین با چالش‌های مالی روبرو بود؛ با این وجود، فرآیند ساخت و توسعه‌ی این سامانه ادامه پیدا کرد.
