هشدار پژوهشگران: دستگاه‌های پوشیدنی سلامت تا سال ۲۰۵۰ به بحران زباله الکترونیکی تبدیل می‌شوند

به گزارش بیکینگ و به نقل از Techcrunch، بر اساس پژوهشی تازه از دانشگاه کرنل و دانشگاه شیکاگو، تقاضا برای دستگاه‌های پوشیدنی سلامت تا سال ۲۰۵۰ ممکن است به حدود دو میلیارد واحد در سال برسد؛ رقمی که حدود چهل‌ودو برابر میزان فعلی برآورد می‌شود. نویسندگان این مطالعه هشدار می‌دهند که در صورت عدم تغییر در شیوه طراحی و تولید این گجت‌ها، پیامد آن می‌تواند تولید بیش از یک میلیون تن زباله الکترونیکی و حدود صد میلیون تن دی‌اکسید کربن طی همین بازه زمانی باشد.

نکته قابل‌توجه این است که برخلاف تصور رایج، منبع اصلی این آلودگی زیست‌محیطی پلاستیک نیست. این پژوهش که در مجله نیچر منتشر شده، نشان می‌دهد برد مدار چاپی (که به‌نوعی «مغز» دستگاه‌های پوشیدنی محسوب می‌شود) حدود هفتاد درصد از ردپای کربنی آن‌ها را به خود اختصاص می‌دهد؛ موضوعی که عمدتاً به فرآیندهای پرمصرف استخراج و تولید مواد اولیه بازمی‌گردد.
 

پژوهشگران برای کاهش این اثرات، دو راهکار اصلی پیشنهاد کرده‌اند: نخست، توسعه تراشه‌ها با استفاده از فلزات در دسترس‌تری مانند مس به جای مواد معدنی کمیاب و پرهزینه‌ای همچون طلا؛ و دوم، طراحی دستگاه‌های ماژولار به‌گونه‌ای که برد مدار چاپی هنگام تعویض یا به‌روزرسانی پوسته بیرونی، قابل استفاده مجدد باشد.

به گزارش بیکینگ، یکی از نویسندگان این تحقیق در این‌باره تأکید کرده است: «زمانی که این دستگاه‌ها در مقیاس جهانی مورد استفاده قرار می‌گیرند، حتی انتخاب‌های کوچک در طراحی می‌توانند به‌سرعت اثرات بزرگی ایجاد کنند.» نکته‌ای که هم‌زمان با مرور موج معرفی محصولات جدید در CES، شایسته توجه جدی است.