هشدار نهادهای صنفی دیجیتالی به رئیسجمهور: قطع اینترنت، حلقه آخر محاصره ایران است
هشدار نهادهای صنفی دیجیتالی به رئیسجمهور: قطع اینترنت، حلقه آخر محاصره ایران است
پنج نهاد صنفی و اقتصادی فعال در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات با ارسال نامهای سرگشاده به رئیسجمهور، درباره تبعات امنیتی، اقتصادی و اجتماعی قطع یا محدودسازی گسترده اینترنت جهانی هشدار دادند.
به گزارش روابط عمومی سازمان نظام صنفی رایانهای استان تهران، در این نامه که خطاب به مسعود پزشکیان در مقام ریاست جمهوری، شورای عالی امنیت ملی و شورای عالی فضای مجازی نوشته شده، تأکید شده است که مسدودسازی اینترنت نهتنها پاسخ مناسبی به تهدیدات سایبری نیست، بلکه میتواند به تضعیف حکمرانی ملی، تداوم محاصره ایران و تخریب زیرساختهای اقتصادی و فناورانه منجر شود.
در شروع متن این نامه آمده است: «ما جمعی از فعالان اقتصادی، کارآفرینان و متخصصان حوزه فناوری اطلاعات و فضای مجازی، در پی حمله دژخیمانه رژیم صهیونیستی به خاک کشورمان، لازم دیدیم نکاتی را درخصوص آینده فضای مجازی و ارتباط آن با امنیت ملی، توسعه اقتصادی و مسائل اجتماعی با جنابعالی و دیگر مسئولان کشور در میان بگذاریم.
در شرایطی که افکار عمومی کشور بیش از هر زمان دیگری نسبت به موضوعات مرتبط با فناوری و دفاع حساس شدهاند، مشاهده میشود که برخی دیدگاهها، بهجای تقویت زیرساختها و توان داخلی برای مقابله با تهدیدات نوین، بر محدودسازی دسترسی به شبکه جهانی اطلاعات و محرومسازی مردم و کسبوکارها از این خدمات تکیه کردهاند؛ رویکردی که از دید ما نهتنها پاسخی مؤثر به تهدیدات نیست، بلکه خود میتواند زمینهساز آسیبهای جدیتر و بحرانهای جبرانناپذیر شود.»
نویسندگان این نامه در ادامه به پنج دلیل اصلی برای نگرانی خود اشاره کرده و نوشتهاند:
۱. تضعیف حکمرانی ملی
محدودسازی فعالیت رسانههای داخلی در سالهای گذشته، مهاجرت گسترده خبرنگاران، روزنامهنگاران و متخصصان رسانهای را در پی داشت و عملاً میدان رسانهای کشور را به بازیگران خارج از مرزها واگذار کرد. امروز نیز در صورت قطع یا اختلال گسترده در دسترسی به شبکه جهانی اطلاعات، همین سرنوشت برای حکمرانی کشور در فضای مجازی تکرار خواهد شد. از یک طرف با خروج گسترده نخبگان کشور در این صنعت مواجه خواهیم شد و از طرف دیگر در حالی که فناوریهای نوین با شتابی فزاینده در دسترس عموم قرار میگیرند؛ بازار بزرگی که به واسطه محدودسازی داخلی شکل میگیرد، خدماتی مانند استارلینک را ارزانتر و در دسترستر خواهد کرد. در چنین شرایطی، حاکمیت در این عرصه، پیش از آنکه فرصت مداخله پیدا کند، میدان را بهکلی از دست خواهد داد.
۲. آسیب به اقتصاد ملی و توان رقابتپذیری
امروز اقتصاد دیجیتال، موتور رشد بسیاری از کشورهاست. هزاران کسبوکار مختلف در ایران، از اینترنت و خدمات جهانی در راه تولید، کسبوکار و خلق ارزشهای جدید برای کشور استفاده می کنند. وقتی حاکمیت امکان حضور مؤثر در فضای مجازی را نداشته باشد، سیاستگذاری اقتصادی نیز در این فضا بیمعنا خواهد شد. مشابه تجربه شبکههای تلویزیونی ماهوارهای، در فضای مجازی نیز شرکتهای چندملیتی و قدرتهای بزرگ جهانی، عملاً جایگزین سیاستگذار داخلی خواهند شد و بازار ایران را بدون پرداخت مالیات، بیمه و یا پیروی از اولویتهای فرهنگی و اقتصادی کشور، در اختیار خواهند گرفت و در غیاب سیاستگذاری مؤثر ملی؛ بازار داخلی ما را شکلدهی خواهند کرد.
۳. امنیت سایبری و برتری فناورانه
درحالی که در بعد فناوری در بسیاری از حوزههای کشور متاسفانه شاهد فاصله زیاد صنایع ملی ایران با صنایع بینالمللی هستیم، در صنعت ارتباطات و فناوری اطلاعات، کسبوکارها و نخبگان ایرانی فاصله زیادی با استانداردهای جهانی ندارند. قطع یا اختلال گسترده در دسترسی به شبکه جهانی اطلاعات این مزیت ملی را به سرعت تخریب خواهد کرد. از طرف دیگر تقویت امنیت سایبری، نیازمند تعامل مستمر با جامعه جهانی، بهروزرسانیهای منظم نرمافزارها و ارتباط با مراکز هشدار بینالمللی است و قطع این ارتباطات، امکان بهروزرسانی امنیتی بهموقع سامانههای کلیدی و حساس کشور را با اختلال فاجعهباری مواجه میکند.
۴. تکمیل حلقه محاصره ایران
تحریمها اگرچه بهظاهر مانع ورود کالا و سرمایه به ایران هستند، اما مهمترین اثر آنها حذف تدریجی ایران از چرخههای اقتصادی، علمی و اجتماعی در جهان است. امروز، کسبوکارهای جهانی و ملتهای دیگر منافعی در ایران ندارند و همین بیمنفعتی، تعرض به کشور را برای دشمنان آسانتر کرده است. قطع دسترسی به شبکه جهانی اطلاعات، آخرین حلقه این محاصرهی همه جانبه است. این اقدام نهتنها زبان فارسی را از عرصه بینالمللی حذف خواهد کرد، بلکه ارتباط انسانی میان مردم ایران و دیگر کشورها را از میان خواهد برد و در نهایت، دیپلماسی عمومی کشور را در سطح جهانی بهشدت تضعیف خواهد کرد.
تحریمها نهتنها زبان فارسی را از عرصه بینالمللی حذف خواهد کرد، بلکه ارتباط انسانی میان مردم ایران و دیگر کشورها را از میان خواهد برد
۵. تهدید امنیت روانی و اجتماعی
استفاده بیرویه از خدمات VPN باعث ایجاد مخاطرات بسیاری مانند دسترسی بیگانگان به کلاندادههای رفتاری ایرانیان و افزایش حملات سایبری از داخل خاک ایران شده و به یکی از عوامل اختلال در امنیت ملی کشور تبدیل شده است. از طرف دیگر محروم کردن مردم از دسترسی به منابع خبری، نهتنها مانع شایعهپراکنی نخواهد شد، بلکه باعث تشدید بیاعتمادی عمومی و گسترش ناامنی روانی در جامعه میشود. در شرایط کنونی، کشور بیش از هر زمان دیگر نیازمند تقویت حس اطمینان در میان شهروندان و مقابله هوشمندانه با جنگهای روانی است و دسترسی به اطلاعات، یکی از پایههای ثبات روانی و اجتماعی است. درواقع، ایجاد حس اعتماد در جامعه و جلوگیری از گسترش شایعات، نیازمند تقویت کانالهای ارتباطی و افزایش اعتماد اجتماعی در کشور است. مردم ایران، بارها ثابت کردهاند هوشیار، متمدن و دلسوز هستند و همراهی ملت، ستون کلیدی برای عبور از بحرانها خواهد بود.
ما امضاکنندگان این نامه، با درک حساسیت شرایط، بر این باوریم که راه پیشرفت، امنیت و اقتدار کشور، از مسیر تعامل فعال و هوشمندانه با جهان فناوری و حمایت از نخبگان داخلی میگذرد، نه از طریق انزوا و قطع ارتباط. برای افزایش امنیت سایبری روشهای فنی مختلفی وجود دارد و از طریق ایجاد محدودیت و اختلالات گسترده در شبکه نمیتوان امنیت سایبری را ارتقا داد و اعلان وضعیت شبه حکومت نظامی در فضای مجازی و قطع کامل ارتباطات جهانی، تنها باید با دستور مستقیم جنابعالی و به عنوان آخرین اقدام دفاعی صورت پذیرد.
نویسندگان این نامه در ادامه اعلام آمادگی کردهاند که در مسیر تقویت زیرساختهای ملی، ارتقای تابآوری دیجیتال کشور و بهرهبرداری بهتر از فرصتهای فناورانه، همفکری و همکاری کنند.
در انتها نام سازمان نظام صنفی رایانهای کشور، اتحادیه کشوری کسبوکارهای مجازی، کمیسیون فناوری اطلاعات و ارتباطات اتاق ایران، کمیسیون تحول، نوآوری و بهرهوری اتاق بازرگانی تهران و انجمن صنفی کسبوکارهای اینترنتی تهران بهعنوان امضاکنندگان نامه نوشته شده است.
