سال 1400 نیز چون سال های پیشین گذشت و به نیکان خود پیوست. اما شاید به جدیت بتوان گفت که سال 1400شبیه هیچ سالی نبود، سالی که قطعا برای تک تک ما پر از اتفاقات گوناگون بود، اتفاقاتی که شاید برای بسیاری ناخوشایند بوده است. سالی پر از اضطراب و دلهره ی ناشی از بیماری کرونا، گرانی، تورم و کوچک تر شدن سفره های مردمان این سرزمین. اما هر چه بود تمام شد و ما امید داریم سال پیش رو که سر آغازی است برای قرن جدید، سر فصل بهترین ها برای کشور عزیزمان ایران و مردمان صبورش باشد. چرا که اینجا ایران است، کهن سرزمینی که روزهایش پر است از مناسبت های زیبا و گوناگون، از شب یلدا و روز عشق ایرانی (سپندارمذگان) گرفته تا چهارشنبه سوری که همین چند روز پیش بود و حالا نوبت به نوروز رسیده است.
آری نوروز همین جاست، پشت درب خانه هایمان. درب خانه های مان را محکم می‌کوبد و بلند فریاد می‌زند که من آمده‌ام، با هوای دل انگیز بهاریم و شکوفه‌های زیبا آمده‌ام، درب را بگشایید و بر شیپورهای شادی خود بدمید.
آری نوروز مهربان است، همیشه همینطور، بی هیچ چشم داشتی به خانه هایمان می آید و بهار را به ما تقدیم می‌کند. بهاری که برای تک تک ما یادآور دورهمی‌ها و خاطرات خوش با خانواده بودن است و حتی شاید فرصتی برای یک شروع دوباره. پس همه با هم این دعا را زمزمه می کنیم:
یا مقلب القلوب و الابصار
دل و دیده‌ی ما را به بهترین حال تغییر ده
دیجی رو سال خوب و خوشی را برای شما عزیزان آرزو می‌کند.
دلتان بهاری، لبتان پر خنده، نوروز مبارک
