نسلهای گرفتار توهم
نسلهای گرفتار توهم
به گزارش بیکینگ و به نقل از HealthDay، در این تحقیق، پژوهشگران وضعیت سلامت روان بیش از ۱۲ میلیون نفر را که بین سالهای ۱۹۶۰ تا ۲۰۰۹ در ایالت انتاریوی کانادا متولد شدهاند، مورد پیگیری قرار دادند. از این میان، بیش از ۱۵۲ هزار نفر با یک نوع اختلال روانپریشی تشخیص داده شدند. افراد مبتلا معمولاً دچار «هذیان» میشوند؛ برای مثال، باور میکنند افراد در تلویزیون برای آنها پیامهای ویژه میفرستند. آنها همچنین ممکن است «توهم» را تجربه کنند؛ یعنی چیزهایی را ببینند یا بشنوند که وجود خارجی ندارند، مانند شنیدن صداهایی که دستور میدهند یا مدام آنها را سرزنش میکنند.
نتایج نشان داد نرخ بروز موارد جدید روانپریشی طی زمان بهطور معناداری افزایش یافته است. این نرخ از ۶۲٫۵ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر در سال ۱۹۹۷ به ۹۹٫۷ مورد در هر ۱۰۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۳ رسیده است. برای نمونه، متولدین سالهای ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۴ حدود ۷۰ درصد بیشتر از متولدین ۱۹۷۵ تا ۱۹۷۹ دچار روانپریشی شدهاند. همچنین، مجموع افراد مبتلا در میان متولدین ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴ نسبت به متولدین اواخر دهه ۱۹۷۰ نزدیک به ۳۸ درصد افزایش داشته است.
به گفته پژوهشگران، چند عامل احتمالی برای این افزایش مطرح است. یکی از مهمترین آنها مصرف مواد مخدر از جمله کانابیس، محرکها، مواد توهمزا و مواد مصنوعی است؛ بهویژه زمانی که مصرف در سنین پایین آغاز میشود، خطر شکلگیری و تشدید اختلالات روانپریشی بالا میرود، و مصرف مواد در کانادا طی دو دهه اخیر افزایش یافته است. از سوی دیگر، والدین نسلهای اخیر معمولاً در سنین بالاتر و با وضعیت سلامت ضعیفتر صاحب فرزند شدهاند و کودکانشان بیشتر در معرض فشارهای مالی، جابهجاییهای شغلی و تجربههای منفی کودکی بودهاند.
پژوهشگران همچنین احتمال میدهند بخشی از افزایش آمار، ناشی از بهبود توانایی پزشکان در تشخیص و شناسایی روانپریشی باشد. آنها نتیجه میگیرند که برای درک کامل این روند به تحقیقات بیشتری نیاز است، اما نسلهای جوان باید نسبت به علائم روانپریشی آگاه باشند و در صورت تجربه هذیان یا توهم، هرچه سریعتر به خدمات تخصصی سلامت روان مراجعه کنند.
