میکروب‌های زمینی می‌توانند در محیط شبیه به انسلادوس زنده بمانند

نتایج دو مقاله که هم‌زمان منتشر شده‌اند، احتمال وجود حیات در اقیانوس زیرسطحی انسلادوس، قمر زحل و همچنین امکان شناسایی نشانه‌های آن در ذرات فواره‌های آب این قمر را افزایش می‌دهند.

امیدها برای یافتن حیات در بخش بیرونی منظومه شمسی در طول سال‌های اخیر بارها بالا و پایین شده‌اند؛ برخی مطالعات به نظر می‌رسد احتمال وجود حیات را افزایش داده‌اند، در حالی که برخی دیگر این امیدها را کم‌رنگ کرده‌اند.

البته برای رسیدن به پاسخ قطعی هنوز باید مدت زیادی منتظر بمانیم؛ اما دو پژوهش اخیر نشان می‌دهند که چرا انسلادوس همچنان یکی از گزینه‌های بسیار امیدوارکننده برای جست‌وجوی حیات است.

شواهد مربوط به انسلادوس بر پایه دو مشاهده شکل گرفته‌اند؛ اول لرزش‌های این قمر که ثابت کردند درون آن اقیانوسی مایع وجود دارد که گرمایش کشندی با ذوب بخشی از یخ‌های داخلی، آن را شکل داده است. دوم، فواره‌های نزدیک قطب جنوب انسلادوس که فرصتی برای بررسی ترکیبات شیمیایی این اقیانوس فراهم می‌کنند.

ما در حال حاضر می‌دانیم که اقیانوس‌های زیرسطحی احتمالاً ویژگی رایجی در قمرهای بزرگ منظومه شمسی هستند، اما انسلادوس شاید تنها قمر شناخته‌شده‌ای باشد که شواهد این اقیانوس را مستقیماً به مسیر فضاپیماها پرتاب می‌کند.

دانشمندان دانشگاه لودویگ ماکسیمیلیان مونیخ تلاش کردند شرایط شبیه به انسلادوس را در آزمایشگاه بازسازی کنند. پروفسور فرانک پوستبرگ از دانشگاه آزاد برلین که در هر دو مطالعه مشارکت داشته است، به همراه دیگر دانشمندان علوم سیاره‌ای، بهترین برآوردهای خود از شرایط احتمالی این قمر را در پژوهش‌ها ارائه داده‌اند.

پژوهشگران دریافتند که نوعی آرکی به نام «متانوترموکوکوس اوکیناوئنسیس» که در اطراف چشمه‌های گرمابی اقیانوس آرام زندگی می‌کند، می‌تواند در شرایط شبیه‌سازی‌شده‌ی انسلادوس زنده بماند؛ حتی با وجود اینکه احتمالاً محیط انسلادوس بسیار قلیایی‌تر از زیستگاه معمول این آرکی است.

اگر یک شکل از حیات زمینی توانسته است در چنین شرایطی زنده بماند، احتمالاً موجودی که برای زندگی در چنین محیطی تکامل یافته باشد، می‌تواند در انسلادوس به‌خوبی رشد کند.

البته مسیر رسیدن به کشف اخیر کاملاً هموار نبود. وقتی پژوهشگران تلاش کردند میکروب‌ها را در محیطی کشت دهند که به نظر می‌رسید تنها مانع آن، pH برابر با ۱۰ یا ۱۱ است، «ام اوکیناوئنسیس» نتوانست رشد کند. اما وقتی سایر ویژگی‌های مشابه انسلادوس نیز که انتظار می‌رفت شانس بقای یک جاندار زمینی را کاهش دهند، به محیط بسیار قلیایی اضافه شدند، آرکی مورد بحث توانست در آن محیط به‌خوبی رشد کند.