امیرمسعود عابدین: رویای بروس مک‌لارن برای ساخت یک خودروی جاده‌ایِ مسابقه‌ای، هرگز در طول حیاتش رنگ واقعیت به خود نگرفت؛ اما دهه‌ها بعد، این اشتیاق به خلق نمادهایی چون مک‌لارن F۱ و سپس مدل افسانه‌ای P۱ ختم شد. اکنون در سال ۲۰۲۶، بریتانیایی‌ها با معرفی پرچمدار جدید خود یعنی W۱، بار دیگر سنت‌شکنی کرده‌اند. این هایپرکار ۲٫۱ میلیون دلاری که نامش ادای احترامی به اولین قهرمانی مک‌لارن در مسابقات فرمول یک است، ترکیبی خیره‌کننده از آیرودینامیک بی‌رحمانه و مهندسی آنالوگ را به نمایش می‌گذارد تا رقیب پرادعای ۳٫۹ میلیون دلاری خود، یعنی فراری F۸۰ را به چالش بکشد.
براساس گزارش motor۱، در نگاه اول، شاید ترکیب یک موتور ۸ سیلندر توئین توربو با موتور برقی پدیده جدیدی به نظر نرسد، اما معماری W۱ شبیه به هیچ خودروی دیگری نیست. این نیروگاه متحرک خروجی شگفت‌انگیز ۱۲۵۸ اسب بخار قدرت و ۱۳۴۰ نیوتن‌متر گشتاور را تولید می‌کند تا قوی‌ترین مک‌لارن تاریخ متولد شود. شتاب صفر تا صد در ۲ ثانیه، صفر تا ۲۰۰ در ۵٫۸ ثانیه و بیشینه سرعت محدود شده روی ۳۵۰ کیلومتر بر ساعت، تنها بخشی از شناسنامه این هیولا هستند. با وزن خشک ۱۳۹۹ کیلوگرمی، W۱ در مقایسه با فراری F۸۰ سه موتوره، یک پر سبک‌وزن به شمار می‌رود.
قلب تپنده مینیاتوری
بخش الکتریکی این خودرو از یک موتور محوری با قدرت ۳۴۲ اسب بخار تشکیل شده که در کمال شگفتی تنها ۲۰ کیلوگرم وزن دارد. این موتور توسط یک باتری کوچک ۱٫۴ کیلووات ساعتی تغذیه می‌شود که می‌تواند خودرو را تا حدود ۲٫۵ کیلومتر به صورت تمام برقی به حرکت درآورد. موتور بنزینی تا ۹۲۰۰ دور بر دقیقه و موتور برقی تا ۲۴ هزار دور بر دقیقه دوران می‌کنند. گیربکس ۸ سرعته دوکلاچه این خودرو نیز با تکنولوژی جدید خود می‌تواند برای لحظاتی دو دنده را همزمان درگیر نگه دارد. این هماهنگی ظریف اویونیک و مکانیک، دقیقا مانند ساعت‌های لوکس «گرند سِیکو» ژاپن است؛ ترکیبی از دقت دیجیتال و اصالت مکانیکی.
اصرار بر دیفرانسیل عقب؛ وفاداری به لذت خالص رانندگی
در روزگاری که اکثر خودروسازان برای مهار قدرت‌های نجومی به سیستم چهار چرخ محرک و انتقال نیروی برق به چرخ‌های جلو روی می‌آورند، مک‌لارن تمام ۱۲۵۸ اسب بخار خود را بدون واسطه به چرخ‌های عقب و تایرهای پهن پیرلی PZero Trofeo RS منتقل می‌کند. این تصمیم جسورانه، فرمان‌پذیری خودرو را کاملا خالص نگه می‌دارد، هرچند که لانچ کردن و شتاب‌گیری با چنین گشتاوری روی دو چرخ، یک چالش مهندسی بزرگ بوده است. علاوه‌بر این، مک‌لارن برخلاف جریان بازار، همچنان از سیستم فرمان و ترمز هیدرولیک استفاده کرده تا حس جاده و پیست را مستقیما به دستان راننده منتقل کند، نه اینکه آن را در فیلترهای الکترونیکی خفه کند.
کابین فضایی با چاشنی آدرنالین
درهای W۱ برخلاف مدل‌های قبلی رو به بالا و جلو باز نمی‌شوند، بلکه به دلیل ساختار پیچیده آیرودینامیکی زیر درها، مستقیما به سمت بالا حرکت می‌کنند. با ورود به کابین، با فضایی شبیه به خودروهای لِمان روبرو می‌شوید. برای کاهش وزن و حذف موتورهای سنگین ریلی، صندلی‌های فیبر کربنی به صورت ثابت به شاسی یکپارچه (مونوکوک) متصل شده‌اند؛ در عوض، این فرمان و پدال‌ها هستند که به سمت راننده تنظیم می‌شوند. یک نمایشگر ۸ اینچی عمودی، فرمان مربعی‌شکلِ بدون دکمه (به جز دکمه‌های Aero و Boost) و کلیدهای کنترل تعلیق روی پنل ابزار، تمرکز مطلق راننده را تضمین می‌کنند. با فشردن دکمه Race، ارتفاع خودرو در جلو ۳۸ میلی‌متر و در عقب ۱۷ میلی‌متر کاهش می‌یابد تا خودرو آماده رقص روی آسفالت پیست شود.
شلاق زدن به اسب سرکش در موجلو
پشت فرمان W۱ در پیست معروف موجلو ایتالیا، ترمزهای ۶ پیستونه برمبو با دیسک‌های بزرگ ۳۹۰ میلی‌متری در کنار باله عقب فعال، مانند یک چتر نجات خودرو را قبل از پیچ‌ها متوقف می‌کنند. در حالت رانندگی Sprint، وحشتِ قدرتِ واقعی خودرو نمایان می‌شود و با فعال کردن حالت هدایت داینامیک و شل شدن زنجیر سیستم‌های کنترل پایداری، این راننده است که باید با پدال گاز و مهارت خود، این غول سرکش را کنترل کند. فرمان هیدرولیک کوچک‌ترین تغییرات سطح آسفالت را به دست شما مخابره می‌کند و دمپرهای تطبیقی با قطعات تیتانیومی پرینت‌شده سه بعدی، بدنه را طوری پایدار نگه می‌دارند که احساس می‌کنید خودرو جزیی از بدن شماست.
ارزش کلکسیونی شاهکار ووکینگ
مک‌لارن W۱ یک بیانیه مهندسی خالص است که شاید هر چند دهه یک‌بار در صنعت خودرو ظهور کند. مک‌لارن تنها ۳۹۹ فروند از این خودرو را تولید خواهد کرد که در کنار ۱۰۶ دستگاه از مدل F۱ و ۳۷۵ دستگاه از P۱، مجموع تولید خانواده “۱” این برند را پس از سال‌ها همچنان زیر ۱۰۰۰ دستگاه نگه می‌دارد. جای تعجب نیست که تمام نسخه‌های W۱ پیش از رونمایی عمومی توسط وفادارترین مشتریان شرکت پیش‌خرید شده بودند. این خودرو ثابت می‌کند که حتی در عصر تسلط باتری‌ها و کدهای کامپیوتری، هنوز هم می‌توان هایپرکاری ساخت که هیجان رانندگی و پیوند میان انسان و ماشین، اولویت اول آن باشد.
۵۸۳۲۲
