به گزارش بیکینگ، در تجزیهوتحلیلی که شامل ۱۶ شهر در سراسر جهان میشد، شکایت از موشها در شهرهایی که بیشترین افزایش دما را در طول سالها تجربه میکردند، بیشتر بود. افزایش شهرنشینی نیز با گزارش موشهای بیشتر همراه بود. این نتایج نشان میدهد دمای بالاتر ممکن است دور نگهداشتن موشها و بنابراین بیماریهایی را که آنها میتوانند منتشر کنند، دشوارتر کند. مطالعه جدید در مجلهی Science Advances منتشر شد.
به نقل از زومیت، موشها نه تنها مردم را میترسانند بلکه سیم ماشینها را نیز میجوند و محصولات کشاورزی و باغها را میخوردند. مدفوع و ادرار آنها مواد غذایی را که وارد آنها میشوند، آلوده میکند و میتواند موجب انتشار بیماریهایی نظیر لپتوسپیروز و تیفوس موشی شود. در دنیا هر سال ۵۰۰ میلیون دلار صرف مقابله با موشها میشود ولی باز هم انسانها در جنگ دربرابر موشها پیروز نمیشوند.
جاناتان ریچاردسون، بومشناس شهری در دانشگاه ریچموند در ویرجینیا، میگوید بسیاری از همکارانش پیشبینی کرده بودند که همگام با تغییرات اقلیمی، جمعیت موشها نیز افزایش پیدا خواهد کرد. اما دادههایی برای حمایت از این پیشبینی وجود نداشت.
پژوهشهای گذشته نشان دادهاند وقتی شکایات مربوط به موشها زیاد میشود، متخصصان تعداد بیشتری موش را به دام میاندازند و این امر نشاندهنده افزایش جمعیت موشهاست. بنابراین، ریچاردسون و همکارانش سوابق شکایات مربوط به موشها و گزارشهای بازرسی آفات را از ۱۳ شهر در ایالات متحده، به علاوه تورنتو، توکیو و آمستردام جمعآوری کردند.
ریچاردسون و همکارانش سپس میزان شکایات مربوط به موشها را در طول ۱۲ سال در هر شهر بررسی کردند. آنها نقش عواملی مثل کمبود فضای سبز، وضعیت اقتصادی مردم، تراکم جمعیت انسانی و دما را نیز در نظر گرفتند تا ببینند این عوامل چگونه روی تعداد شکایات مردم از موشها تاثیر میگذارد.
در مدت زمان مورد بررسی، حدود ۷۰ درصد از شهرها با افزایش جمعیت موشها روبرو شدند. شهرهایی مثل سان فرانسیسکو، تورنتو، نیویورک، آمستردام و واشنگتن بیشترین افزایش موشها را تجربه کردند.
مهمترین عامل افزایش سریع جمعیت موشها، بالا رفتن دمای شهرها در طول زمان بود. دومین عامل هم افزایش شهری شدن بود، یعنی در شهرهایی که فضای سبز کم شده بود، شکایات مربوط به موشها بیشتر شده بود.
زمستانهای گرمتر از حد معمول به خاطر تغییرات اقلیمی، ممکن است زمان بیشتری در اختیار موشها قرار دهد تا بیرون بمانند. درواقع، ممکن است موشها یک یا دو هفته بیشتر وقت داشته باشند تا غذا پیدا کنند و این زمان اضافی میتواند باعث شود موشها دوباره زاد و ولد کنند. درحالیکه موشها برای زندگی نیاز به قدری محیط طبیعی دارند، حتی پارک کوچک یا یک جعبه درختی کنار پیادهرو هم میتواند برای زندگی آنها کافی باشد.
نیام کوئین، مشاور تعاملات انسان و حیات وحش در بخش کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه کالیفرنیا، که در مطالعه مشارکتی نداشته است، میگوید وقتی انسانها و موشها در یک فضا زندگی میکنند، خطر ابتلا به بیماریها وجود دارد. او میگوید ممکن است روزی شرایطی پیش آید که تعداد زیادی انسان و موش در یک جا زندگی کنند، ولی ابزار کافی برای کنترل و مدیریت موشها وجود نداشته باشد. برای مثال، بیماریهایی مثل لپتوسپیروز میتواند برای انسانها و حیوانات خانگی که واکسن نزدهاند، خطرناک و کشنده باشد.
بابی کوریگان، متخصص موشها و مشاور مطالعه جدید میگوید هوای گرمتر به این معنا است که فرصتهای کمتری برای کنترل جمعیت موشها وجود دارد. وی توضیح میدهد که قبلاً فصل خاصی برای فعالیت موشها وجود داشت. در فصل سرد، موشها به داخل خانهها میآمدند و مسئولان کنترل آفات میدانستند باید برای این وضعیت آماده شود و از زمانی که نرخ زاد و ولد موشها کمتر است، برای نابودی آنها استفاده کنند. اما اکنون به دلیل گرمای بیشتر، موشها در تمام طول سال فعال هستند و مبارزه با آنها بسیار سختتر است.
۵۸۵۸
