به گزارش بیکینگ، دانشمندان از سال‌ها پیش تصور می‌کردند کانگوروهای ماقبل تاریخ در استرالیا رژیم‌های غذایی ویژه‌ای داشتند و برای بقای خود از انواع خاصی از گیاهان یا پوشش‌های گیاهی استفاده می‌کردند؛ این یعنی آن‌ها قادر به انطباق با تغییرات محیطی مانند تغییر اقلیم یا الگوهای پوشش گیاهی نبودند.
به نقل از ایرنا، تصور می‌شد انعطاف‌ناپذیری غذایی کانگوروها هنگامی که منابع غذایی مورد علاقه آن‌ها کمیاب شدند، به انقراض آن‌ها کمک کرده است. براساس این نظریه، پیروی از یک رژیم غذایی ویژه دلیل اصلی انقراض برخی از گونه‌های کانگورو در دوران پلیستوسن (یکی از دوره‌های زمین‌شناسی که از دو و نیم میلیون تا ده هزار سال پیش را پوشش می‌دهد) بود.
اما پژوهش‌هایی که به تازگی انجام شده است این فرضیه را به چالش می‌کشد و نشان می‌دهد این کیسه‌داران از آنچه قبلاً تصور می‌شد، انعطاف پذیرتر بودند.
رژیم غذایی متنوع کانگوروهای ماقبل تاریخ
متخصصان دانشگاه فلیندرز و موزه و گالری هنر قلمرو شمالی (MAGNT) در استرالیا از روش‌های پیشرفته برای تجزیه‌وتحلیل الگوهای میکروسکوپی سایش روی دندان‌های فسیل‌های کانگوروهای پارک ملی غارهای ناراکورته استرالیای جنوبی استفاده کردند. این الگوها انواع غذاهایی را که کانگوروها می‌خوردند نشان دادند.
یافته‌های پژوهش آن‌ها نشان داد رژیم غذایی کانگوروهای ماقبل تاریخ محدود به انواع خاصی از غذاها نبود و آن‌ها قادر به خوردن طیف گسترده‌ای از گیاهان از جمله علف‌ها و درختچه‌ها بودند. این انعطاف در رژیم غذایی به آن‌ها کمک کرد تا در طول زمان در برابر تغییرات محیطی دوام بیاورند.
انعطاف‌پذیری کانگوروهای ماقبل تاریخ از نظر تغذیه‌ای احتمالاً به آن‌ها کمک کرد تا مدتی بیشتر زنده بمانند؛ اما تنها عامل تأثیرگذار بر سرنوشت آن‌ها نبود.
این کانگوروهای غول‌پیکر برای حیات با چالش‌های دیگری نیز مواجه بودند که جثه بزرگ، نحوه حرکت و تعامل آن‌ها با انسان‌های اولیه (که ممکن است آن‌ها را شکار کرده یا زیستگاه آن‌ها را تغییر داده باشند)، از آن جمله است و از عوامل انقراض آن‌ها محسوب می‌شود.
۵۸۵۸
