مهندسی رویا به افراد کمک می‌کند در خواب جواب مسئله را پیدا کنند

پیشرفت‌های اخیر در علوم اعصاب ثابت کرده که مرز میان استراحت و فعالیت فکری، لغزنده‌تر از آن چیزی است که تصور می‌کردیم. مهندسی رویا با بهره‌گیری از محرک‌های صوتی و بویایی، بستری فراهم کرده است تا ذهن در عمیق‌ترین سطوح ناخودآگاه، به بازخوانی و حل چالش‌های حل‌نشده‌ی بیداری بپردازد.

امروزه متخصصان علوم اعصاب و روان‌شناسان از محرک‌های محیطی مانند صدا، لمس، حرکت و به‌ویژه بویایی، برای جهت‌دهی به محتوای رویاها بهره می‌گیرند. مهندسی رویا نه‌تنها در ترک سیگار و درمان کابوس‌های مزمن، بلکه در شکوفایی خلاقیت نیز دستاوردهای نویدبخشی به همراه داشته و اکنون به‌نظر می‌آید که برای حل مسئله نیز کاربردی است.

به‌گزارش نیوساینتیست، کارن کانکلی و تیم پژوهشی او در دانشگاه نورث‌وسترن، در پژوهشی تازه ۲۰ نفر را که خودشان را «رویابین آگاه» می‌دانستند (کسانی که در خواب متوجه می‌شوند رویا می‌بینند و می‌توانند جریان رویا را کنترل کنند) انتخاب کردند. این افراد در دو جلسه در یک آزمایشگاه خواب، تلاش کردند چند پازل را در حالت کاملاً بیدار حل کنند. هر پازل با موسیقی مخصوص خودش همراه بود، مثل صدای پرندگان یا طبل‌های فلزی.

پخش موسیقی متن معماهای حل‌نشده در مرحله‌ی REM، پیوندی عمیق میان حافظه و دنیای ناخودآگاه برقرار کرد. شرکت‌کنندگان با حرکات توافق‌شده‌ی چشم، آگاهی خود و دریافت محرک‌های صوتی را در حین خواب تأیید می‌کردند. همچنین، با دو تنفس کوتاه و سریع نشان می‌دادند که صدای معما را شنیده و در حال کار بر روی مسئله هستند.