دانشمندان با بررسی نحوه واکنش هشت دلفین پوزه بطری به طعم ادرار یکدیگر در آب دریافتند دلفینها می‌توانند با استفاده از طعم ادرار، دوستان خود را حتی از فاصله دور شناسایی کنند.
از آنجایی که سیستم بویایی دلفینها تکامل نیافته است، بدیهی است که آن‌ها از حس چشایی برای تشخیص حضور یکدیگر استفاده کنند. دانشمندان عقیده دارند پروتئین‌ها و لیپیدهای موجود در ادرار نقش نوعی امضای شیمیایی را برای دلفینها بازی می‌کنند.
این مطالعه به سرپرستی «جیسون بروک» از دانشگاه «سنت اندروز» انجام شده است و نتایج آن در روز چهارشنبه در «Science Advances» به چاپ رسید.
ادرار حیوانات پس از خروج برای مدتی در اقیانوس باقی می‌ماند و دلفینها قادر هستند با چشیدن این توده‌ها، از حضور اخیر دلفین‌های آشنا آگاه شوند – حتی اگر آن دلفین حضور خود را با صدای بلند اعلام نکرده باشد.
پاسخ به این سوال که آیا حیوانات می‌توانند در ذهن خود به دیگر حیوانات هم‌جنس برچسب‌هایی برای شناسایی یکدیگر بزنند، همیشه دشوار بوده است. تحقیقات پیشین که در آزمایشگاه انجام می‌شد، مشخص نمی‌کرد که آیا حیوانات هنگام برقراری ارتباط طبیعی از برچسب‌گذاری‌های انجام شده استفاده می‌کنند یا خیر.
این تیم تحقیقاتی در مرحله آزمایشات عملی، واکنش هشت دلفین پوزه بطری به نمونه‌های ادرار دلفین‌های دیگر را بررسی کرد و دریافت دلفینها به نمونه‌های ادرار دلفین‌های آشنا واکنش نشان می‌دهند.
سیستم بویایی دلفینها تکامل نیافته است و به همین دلیل آن‌ها از حواس چشایی و لامسه خود بهره بیشتری می‌برند. بازرسی دستگاه تناسلی که در آن یک دلفین از فک خود برای لمس اندام تناسلی دلفین دیگر استفاده می‌کند، از دیگر روش‌های شناسایی و تعامل دلفینها با یکدیگر است. همین امر سبب می‌شود تا آن‌ها طعم ادرار یکدیگر را در خاطر داشته باشند.
تیم در مرحله بعد برای اطمینان از واکنش صحیح دلفینها، آن‌ها را دو به دو در کنار یکدیگر قرار داد تا رفتارشان با یکدیگر را بررسی کند.
آن‌ها همچنین بیان کردند: « با توجه به مهارت‌های تشخیصی که در مطالعه ما آشکار شد، احتمال می‌دهیم که دلفینها می‌توانند اطلاعات دیگری مانند وضعیت تولید مثل را نیز از ادرار استخراج کنند که همین مسئله بر نحوه رفتار آن‌ها با یکدیگر تاثیر می‌گذارد.»
