غزال زیاری: پانصد سال پیش بود که لئوناردو داوینچی، تابلوی معروف “مونالیزا” را نقاشی کرد و جالب اینجاست که در طول تمام این سال‌ها، هنوز تلاش برای کشف رمزو رازهای این اثر جادویی همچنان ادامه دارد.
حالا یک محقق، به این جمع‌بندی رسیده که رمز و راز پس‌زمینه این نقاشی که از آن به‌عنوان یکی از مشهورترین آثار هنری جهان یاد می‌شود را کشف کرده است.
پیزوروسو، زمین‌شناس ایتالیایی و متخصص رنسانس، به این جمع‌بندی رسیده که مکانی که در ذهن این نقاش سرشناس بوده را یافته و معتقد است که بک‌گراند این نقاشی عجیب با الهام گیری از لکو در شمال ایتالیا به تصویر کشیده شده است.
لکو، مکان الهام‌بخش نقاشی داوینچی
پیزوروسو با اشاره به شهر کوچکی در سواحل دریاچه کومو گفته: «وقتی به لکو رفتم، متوجه شدم که او مونالیزا را اینجا نقاشی کرده است.» طبق گفته او، پلی که در این نقاشی به تصویر کشیده شده، دقیقاً شبیه به پل آزون ویسکونتی این منطقه است که در قرن چهاردهم ساخته‌شده بود؛ هرچند که پیش‌از این، کارشناسان پل به تصویر کشیده شده را به سازه‌های مشابهی در شهرهای دیگر ایتالیا مانند آرتزو و بابیو مرتبط کرده بودند.
او با قرار گرفتن در موقعیتی که به نظرش داوینچی آنجا را در پس‌زمینه نقاشی‌اش کشیده، گفت: «وقتی به تابلوی مونالیزا نگاه می‌کنید، این بخش از رودخانه آدا را می‌بینید و دریاچه دیگری در پشت آن دیده می‌شود که در زیر کوه‌های دندان‌اره‌ای مشخص هستند.»
از هویت ناشناخته تا لبخند مرموز
یکی دیگر از رازهای مونالیزا که هنوز فاش نشده، هویت زنی است که چهره‌اش به تصویر کشیده شده است.
عده‌ای بر این باورند که او لیزا گراردینی، همسر یک تاجر فلورانسی است و برخی تئوری‌ها حکایت از آن دارد که این نقاشی درواقع خودنگاره‌ای از لئوناردو است. عده‌ای دیگر هم زن داخل قاب را تصویری از شاگرد دیرینه لئوناردو و معشوقه احتمالی‌اش، جیان جاکومو کاپروتی می‌دانند که با نام مستعار سالای شناخته می‌شد.
دیگر راز پربحث این تابلو نیز لبخند مرموز بانوی درون قاب است و هنوز دانشمندان نتوانسته‌اند رمزگشایی کنند که این یک لبخند است؛ یا پوزخند و یا یک حس خنثی
برای مطالعه متن کامل این مقاله، اینجا کلیک کنید.
۵۸۳۲۱
