به گزارش بیکینگ، ناهید، سیاره‌ای می‌افتند که دمای سطح آن برای ذوب کردن سرب کافی است و فشار جوی آن مانند قرار گرفتن زیر سنگینی یک فیل بزرگ بر هر سانتی‌متر مربع از بدن انسان است، می‌تواند جای مناسبی برای زندگی باشد؟ اگر روی «سطح» ناهید پا نگذاریم احتمالا بله.
در ارتفاع ۵۰ تا ۶۰ کیلومتری از سطح ناهید، لایه‌ای از جو وجود دارد که دمای آن مشابه زمین است، فشار جو با فشار سطح دریا در زمین برابری می‌کند و جو غنی از دی‌اکسید کربن به عنوان یک سپر طبیعی در برابر تشعشعات مرگبار کیهانی عمل می‌کند.
پس انسان می‌تواند در «شهرهای شناور» در میان ابرهای ناهید زندگی کند تصوری که دقیقاً مانند داستان‌های علمی‌تخیلی است اما شاید از نظر فیزیکی امکان‌پذیر باشد.
جاذبه‌ای شبیه به زمین و سفری راحت‌تر
یکی از بزرگ‌ترین مشکلات مریخ، جاذبه کمتر از زمین و تشعشعات بالا روی سطح آن است که در طولانی‌مدت سلامت انسان را نابود می‌کند. اما در زهره، جاذبه تقریباً با زمین برابر است و از مشکلات اسکلتی و عضلانی جلوگیری می‌کند.
از نظر مسافت نیز ناهید نزدیک‌ترین سیاره به زمین است. در نزدیک‌ترین حالت، زهره تنها ۳۸ میلیون کیلومتر با ما فاصله دارد (حداقل فاصله تا مریخ ۵۶ میلیون کیلومتر است). سفر به ناهید با فناوری‌های فعلی بین ۳ تا ۵ ماه طول می‌کشد، در حالی که سفر به مریخ حداقل ۷ ماه زمان می‌برد. همچنین پنجره‌های پرتاب به سمت ناهید هر ۱۹ ماه یک‌بار تکرار می‌شوند، اما برای مریخ باید ۲۶ ماه منتظر ماند.
در این میان چالش اصلی زیستن در ابرهای ناهید است که با فناوری کنونی بیشتر به فیلم‌های علمی تخیلی می‌ماند. بادهای شدید با سرعت بیش از ۳۰۰ کیلومتر بر ساعت و ابرهایی از جنس اسید سولفوریک از موانع اصلی هستند. با این حال، استفاده از متریال‌های مقاوم مانند تفلون و پلاستیک‌های پیشرفته می‌تواند ساختمان‌های شناور را در برابر اسید محافظت کند.
نکته مهم این است که توسعه فناوری برای زندگی در شرایط سخت ناهید مانند ساخت سازه‌های مقاوم در برابر طوفان‌های شدید یا کشاورزی در محیط‌های محدود مستقیماً به نفع زندگی روی زمین خواهد بود و احتمالا راه‌حل‌های ملموسی برای بحران‌های اقلیمی ارائه می‌دهد.
منبع: iflscience
۵۸۵۸
