به گزارش بیکینگ، اندازه‌گیری‌های دقیق نشان می‌دهد که ماه با سرعت متوسط حدود ۳.۸ سانتی‌متر در سال از زمین دور می‌شود که تقریباً هم‌اندازه سرعت رشد ناخن انسان است.
فضانوردان مأموریت‌های آپولو بازتاب‌دهنده‌هایی روی سطح ماه نصب کردند. دانشمندان با تاباندن لیزر به این بازتاب‌دهنده‌ها و اندازه‌گیری زمان بازگشت نور، فاصله زمین تا ماه را با دقت بسیار بالا محاسبه می‌کنند.
ا این حال، این عدد نباید گمراه‌کننده باشد. فاصله متوسط ماه از زمین حدود ۳۸۴ هزار و ۴۰۰ کیلومتر است و مدار بیضوی آن باعث می‌شود فاصله ماه در هر ماه تا حدود ۴۳ هزار کیلومتر تغییر کند. بنابراین فاصله گرفتن سالانه ماه از زمین با این نرخ، عملاً هیچ اثر قابل مشاهده‌ای ندارد.
ماه در دورانی که خبری از برق، ساعت‌های دیجیتال یا تلفن همراه نبود، بخش مهمی از زندگی روزمره مردم محسوب می‌شد. مسافران سفرهای خود را بر اساس میزان نور مهتاب برنامه‌ریزی می‌کردند. کشاورزان و بسیاری از جوامع بومی از چرخه‌های ماه برای پیش‌بینی تغییرات فصلی استفاده می‌کردند. دریانوردان به کمک اثر ماه بر جزر و مد مسیرهای خود را تنظیم می‌کردند.
در مقیاس عمر انسان فاصله گرفتن ماه از زمین ناچیز و غیرملموس است اما اگر این روند ادامه پیدا کند در مقیاس کیهانی فقط چند میلیون سال لازم است تا ماه درخشان شب‌های زمین جلوه‌ای متفاوت پیدا کند.
۵۸۵۸
