به گزارش بیکینگ، به نقل از زومیت، پژوهشگران با استفاده از تصویربرداری پیشرفته، یکی از رازهای این مار عجیب را حل کردهاند. دم عنکبوتی افعی شاخدار دمعنکبوتی ایرانی (Pseudocerastes urarachnoides) هیچ بخش استخوانی اضافهای ندارد و تقریباً بهطور کامل حاصل تغییرات پوست و فلسهای بدن مار است.
افعی شاخدار دمعنکبوتی یکی از خاصترین مارهای خانوادهی افعیان است. این گونه تنها در بخشهایی از غرب ایران و مناطق مرزی شرق عراق دیده میشود و زیستگاه اصلی آن مناطق سنگلاخی و آهکی کوههای زاگرس است. در ایران، حضور آن در استانهایی مانند ایلام، کرمانشاه و خوزستان گزارش شده است.
انتهای دم این مار شبیه بدن یک عنکبوت ساخته شده است. بخش بیضیشکل انتهای دم نقش بدن عنکبوت را دارد و فلسهای بلند اطراف آن مانند پاهای عنکبوت حرکت میکنند.
مار در میان سنگها بیحرکت میماند و با رنگ بدنش تقریباً با محیط ترکیب میشود. سپس فقط دم خود را حرکت میدهد. برای پرندهای که از بالا نگاه میکند، چیزی شبیه یک عنکبوت کوچک در حال حرکت روی زمین دیده میشود. وقتی پرنده برای شکار عنکبوت نزدیک میشود، مار در فاصلهی مناسب حمله میکند.
در پژوهشی جدید، تیمی از دانشمندان به سرپرستی جورجیوس جورجالیس از آکادمی علوم لهستان و با همکاری پژوهشگران موزهی تاریخ طبیعی فیلد شیکاگو، نمونهی مرجع افعی شاخدار دمعنکبوتی ایرانی را با استفاده از اسکن میکرو-CT بررسی کردند.
برشنگاری ریز پرتو ایکس یا میکرو سیتی اجازه میدهد بدون آسیب زدن به نمونه، استخوانها و بافتهای داخلی بدن دیده شوند. پژوهشگران انتظار داشتند در انتهای دم، ساختار استخوانی خاصی پیدا کنند که ظاهر عنکبوتی را توضیح دهد. اما نتیجه کاملاً متفاوت بود. مهرههای دم طبیعی بودند و هیچ استخوان اضافهای برای ساختن «پاهای عنکبوت» وجود نداشت.
پژوهشگران دریافتند این ظاهر عجیب نتیجهی تغییرات شدید در فلسهای پوست مار است. فلسهای انتهای دم در طول تکامل کشیدهتر شدهاند و رشتههایی انعطافپذیر ساختهاند. بخش بیضیشکل نیز از بزرگشدن و ترکیب چند فلس ایجاد شده است. به بیان ساده، این مار یک عنکبوت روی دمش ندارد؛ بلکه پوستش در طول میلیونها سال به شکلی تغییر کرده که مانند یک عنکبوت عمل کند.
افعی شاخدار دمعنکبوتی نمونهای کمنظیر از سازگاری تکاملی است؛ جانوری که بدون تغییر دادن اسکلت، فقط با تغییر پوست و فلسهایش توانسته یک ابزار فریب پیچیده برای شکار بسازد. این مار همچنین به دلیل پراکندگی محدود، یکی از گونههای کمترشناختهشدهی ایران محسوب میشود. بیشتر گزارشها آن را در زیستگاههای محدود زاگرس ثبت کردهاند و اطلاعات دقیقی دربارهی اندازهی جمعیت آن وجود ندارد.
۵۸۵۸
