امیرمسعود عابدین: تخریب ساختمان، فرآیند برچیدن، تخریب یا کوبیدن سازه‌های ساختمانی همراه با مصالح به کار رفته در ساخت ملک است. یک ساختمان به دلایل مختلفی تخریب می‌شود، از جمله اینکه از عمر مفید آن گذشته، یکپارچگی سازه به خطر افتاده، بخش‌هایی از ساختمان برای بهبود کیفیت و ارزش آن نیاز به بازسازی دارد، یا مالک ملک قصد دارد یک زمین خالی را بفروشد.اگر ساختمانی در زمان نیاز تخریب نشود، می‌تواند تهدید قابل توجهی باشد و نه تنها افراد ساکن ملک، بلکه سایر افراد مجاور را نیز به خطر بیندازد. طبق گفته اداره ایمنی و بهداشت شغلی (OSHA)، برنامه‌ریزی مناسب برای اطمینان از اینکه تخریب ساختمان بدون آسیب و تصادف انجام می‌شود، بسیار مهم است.
روش های تخریب ساختمان
هنگام برنامه ریزی برای تخریب ساختمان، موارد زیادی وجود دارد که باید در نظر گرفته شود؛ مانند ساختار، مکان، مصالح استفاده شده، استحکام ساختمان و تهدیداتی که ممکن است در صورت اجرای اشتباه، ایجاد شود. یافتن بهترین روش قبل از اقدام به طرح، مهمترین عنصر در تضمین فرآیند تخریب ایمن است.
روش های تخریب به دو دسته تقسیم می‌شوند:
۱.روش غیر انفجاری
روش غیر انفجاری، یک تکنیک تخریب است که از ابزار و ماشین آلات دستی استفاده می‌کند. بهتر است از آن برای برچیدن سازه های کوچکتر تا متوسط مانند خانه‌ها یا سایر موسسات استفاده شود.
این روش شامل استفاده از:
- چکش سورتمه
- بولدوزرها
- توپ های خراب
- بیل مکانیکی استاندارد و با دسترسی بالا
۲.روش انفجاری
روش انفجاری نوعی تکنیک تخریب است که از مواد منفجره برای تخریب تکیه‌گاه های سازه‌ای ساختمان و فروریختن آن استفاده می‌کند. بهتر است از این روش، برای برچیدن یک ساختمان یا سازه با ارتفاع قابل توجه استفاده شود.
دو راه برای انجام این کار عبارتند از:
- افتادن مانند درخت (یعنی ساختمان منفجر شده و به پهلو می‌افتد)
- افتادن در جای پای خود (یعنی ساختمان منفجر شده و به خودی خود فرو می‌ریزد)
متخصصان باید تمام عناصر ملک، مانند مصالح ساختمانی، طراحی، کاربری ساختمان قبل از تخریب و کدهای ساختمان را بررسی کنند. همچنین باید در مورد ترجیح محله مجاور به سر و صدا و گرد و غبار و همچنین سایر تأثیرات احتمالی این نوع فعالیت‌ها بر جامعه بازنگری شود.
علاوه بر این، ساختمان باید از نظر وجود مواد خطرناک، سمی، رادیواکتیو یا قابل اشتعال بررسی شود. به این ترتیب، تشخیص اینکه از کدام روش‌ها برای تخریب ملک، استفاده شود، آسان‌تر خواهد بود.
بیشتر بخوانید:
-
نیوتن و اینشتین هم اینجا کم آوردند!
-
معجزه یک قطره الکل در دنیای نانوحسگرها
یک طرح دقیق در مورد اینکه چگونه تخریب به بهترین شکل اجرا گردد، باید تدوین شود. نقشه تخریب باید شامل روش‌های تخریب در “هر قسمت” از ساختمان و ترتیب نحوه اجرای آن باشد. جزئیات پشتیبان مانند موقعیت ساختمان و فاصله آن از سایر سازه‌ها و جاده‌ها و همچنین از مناطق آسیب پذیر مانند مدارس و بیمارستان ها باید مشخص شود. کارگران باید همیشه در مجاورت سازه، از تجهیزات حفاظت فردی (PPE) مناسب استفاده کنند.
رعایت نکردن تذکرات فوق و سایر اقدامات ایمنی ضروری، می‌تواند منجر به عواقب مختلفی از جمله قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خطرناک، وقوع آتش سوزی یا ایجاد بیماری‌های مختلفی شود.
مدیریت دفع زباله طبق قانون، برای حفظ سلامت و ایمنی مردم و محیط زیست الزامی است. از آنجایی که صنعت تخریب و ساخت‌وساز، یکی از عوامل تولید زباله‌های جامد است، مدیریت صحیح پسماند برای اطمینان از دفع صحیح تمام زباله‌ها و نخاله‌های ساختمانی، به ویژه آنهایی که خطرناک هستند، ضروری است.
صنعت تخریب همچنین می‌تواند با رعایت استانداردهای دقیق تخریب ارائه شده توسط OSHA، از عملیات خود بیشتر محافظت کند. این مجموعه استانداردها شامل منابعی برای استانداردهای تخریب اولیه و همچنین منابعی از صنعت ساخت و ساز مربوطه است.
با مطالعه همه این موارد، بیایید به روش تخریب اجرا شده در کشور نگاه کنیم:
در این ویدیو، کدام یک از موارد حفظ ایمنی افراد و ساختمان‌ها حفظ شده است؟ ساده‌ترین نکات، مانند عدم تخریب موارد اطراف سازه مثل درخت‌ها و تیر برق، در این تخریب به هیچ وجه رعایت نشده است.
این تخریب، مربوط به بنایی بسیار کوچک بود. حالا فرض کنید که این تخریب، باید در سطحی بسیار فراگیر و وسیع‌تر، مانند برج‌ها و آسمان خراش‌ها انجام می‌شد.
در این ویدئو، شاهد یک تخریب تمیز و کاملا اصولی یک برج ۱۶۰ متری هستیم.
حالا باید دید شهرداری پایتحت و نیز نهادهای ناظر قانونی همچنان در برابر اقدامات خطرناک و غیرکارشناسی ماموران تخریب، سکوت یا توجیه خواهند کرد یا برنامه‌هایی کارشناسی و برخورد با مقصران یا سهل انگاران را در دستور کار قرار خواهند داد تا امنیت جانی، روانی و مالی شهروندان، بیش از این و به این سادگی در معرض عطر قرار نگیرند.
