امیرمسعود عابدین: ایمنی خودروها در ۳۰ سال گذشته مسیر طولانی و پرفراز و نشیبی را پیموده است. امروز رانندگان به لطف همه‌گیر شدن کیسه‌های هوا، سیستم‌های کنترل پایداری و سازه‌های بدنه بسیار مقاوم‌تر، فضای امن‌تری را تجربه می‌کنند. از سوی دیگر، فناوری‌های فعالی مثل ترمز اضطراری خودکار تلاش می‌کنند تا اصلا تصادفی رخ ندهد. آمارها نشان می‌دهند که نرخ مرگ و میر جاده‌ای در آمریکا طی این سال‌ها روندی کاهشی داشته است. آزمایش اخیر این دو شاسی‌بلند، بهترین فرصت برای درک این نکته است که مهندسی مدرن چطور می‌تواند مرز میان مرگ و زندگی را در جاده‌ها تعیین کند.
وقتی کابین قدیمی مثل کاغذ مچاله می‌شود
تست انجام شده از نوع «برخورد نیمه رخ» بود؛ جایی که هر دو خودرو با سرعتی نزدیک به ۶۵ کیلومتر بر ساعت و با پوشش ۴۰ درصدی بخش جلویی، مستقیما به یکدیگر کوبیدند. با آغاز برخورد، اتاق شورولت بلیزر ۱۹۹۶ بلافاصله شروع به تغییر شکل داد. سقف و درِ راننده خودروی قدیمی زیر فشار ضربه مثل یک ورق حلبی جمع شدند و کمترین فضایی را برای محافظت از بدن راننده باقی نگذاشتند. نمای دوربین‌های داخل کابین نشان می‌دهد که چطور ستون فرمان و داشبورد با شتاب به سمت راننده هجوم می‌آورند و او را به صندلی می‌کوبند. کارشناسان موسسه پس از بررسی داده‌های آدمک آزمایش اعلام کردند که راننده این خودرو قطعا دچار جراحات شدید و احتمالا مرگبار می‌شد.
معجزه مهندسی مدرن؛ پیاده شدن از یک تصادف سنگین با چند کوفتگی ساده
در آن سوی میدان، داستان بلیزر مدل ۲۰۲۶ کاملا متفاوت بود. بخش مچاله شونده جلوی خودرو دقیقا همانطور که طراحانش انتظار داشتند عمل کرد؛ یعنی تمام انرژی سهمگین تصادف را به خود جذب کرد و آن را به جای عبور دادن از داخل اتاق، از اطراف کابین سرنشینان هدایت کرد. پس از برخورد، درِ سمت راننده بلیزر نو به قدری سالم مانده بود که می‌شد آن را بدون دردسر باز کرد و میزان ورود قطعات به داخل اتاق بسیار ناچیز بود. به گفته کارشناسان، راننده این خودروی مدرن به احتمال زیاد می‌توانست با پای خود و تنها با چند زخم و کوفتگی ساده از خودرو پیاده شود.
خطری که هنوز در کمین است
این اولین بار نیست که موسسه چنین آزمایشی را ترتیب می‌دهد؛ آن‌ها در پنجاه سالگی خود نیز یک شورولت بل‌ایر ۱۹۵۹ را به مصاف یک مینی‌بوس ۲۰۰۹ فرستاده بودند. اما دیدن اینکه یک شاسی‌بلند به ظاهر محکم و مجهز به کیسه هوای متعلق به اواخر دهه ۹۰ تا این حد ضعیف عمل می‌کند، تکان‌دهنده است. از آنجا که میانگین سن خودروها در جاده‌های امروز آمریکا به حدود ۱۳ سال رسیده و بسیاری از خودروهای قدیمی‌تر نیز همچنان در حال تردد هستند، این تست تصادف یک فانتزی نیست، بلکه سناریویی کاملا واقعی است که هر روز می‌تواند در خیابان‌ها رخ دهد. این سازمان تخمین می‌زند که ارتقای استانداردهای ایمنی ناشی از این تست‌ها از سال ۱۹۹۵ تاکنون جان نزدیک به ۵۰ هزار انسان را نجات داده است؛ رقمی که ارزش واقعی مهندسی مدرن را فراتر از اعداد و ارقام روی کاغذ ثابت می‌کند.
منبع: motor۱
۵۸۳۲۲
