تینا مزدکی_وایزمن در جشنواره علمی استارموس در تنریف اسپانیا توضیح داد که انتظار داشت پس از رسیدن شمارنده به ۲۱۹ هزار و ۶۶۷ مایل، عدد بعدی کاهش پیدا کند. اما حدود سه دقیقه بعد، فاصله به ۲۱۹ هزار و ۶۶۸ مایل رسید و سپس افزایش بیشتری پیدا کرد.
او گفت در آن لحظه تصور کرده است که فضاپیما بیش از حد از زمین دور شده و ممکن است دیگر راهی برای بازگشت وجود نداشته باشد. با این حال، چند دقیقه بعد شمارنده شروع به کاهش کرد و نگرانی او برطرف شد.
- مأموریت آرتمیس ۲ در اول آوریل ۲۰۲۶ از مرکز فضایی کندی ناسا در فلوریدا آغاز شد.
- این مأموریت نخستین پرواز سرنشین‌دار فضاپیمای اوریون و نخستین سفر سرنشین‌دار به اطراف ماه از زمان مأموریت آپولو ۱۷ در سال ۱۹۷۲ بود.
- خدمه قرار بود در روز ششم مأموریت به فاصله ۲۱۹ هزار و ۶۶۷ مایل از زمین برسند و سپس مسیر بازگشت را آغاز کنند.
- شمارنده فاصله ابتدا از این عدد عبور کرد و به ۲۱۹ هزار و ۶۶۹ مایل رسید. همین موضوع باعث شد وایزمن تصور کند مشکلی در مسیر بازگشت پیش آمده است.
خدمه در حال انجام مأموریت علمی بودند
در زمان نگرانی وایزمن، ویکتور گلاور و کریستینا کخ از پنجره فضاپیما مشاهدات علمی ماه را انجام می‌دادند و جرمی هانسن، فضانورد آژانس فضایی کانادا، گزارش‌های خود را به مرکز کنترل مأموریت ارسال می‌کرد. به همین دلیل، لحظه ترس فرمانده از دید دیگر اعضای خدمه پنهان ماند.
وایزمن پس از مشاهده کاهش فاصله گفت: «ما داریم به خانه برمی‌گردیم.» این جمله با واکنش شادمانه اعضای گروه همراه شد.
فرمانده آرتمیس ۲ از تیم‌های زمینی ناسا تقدیر کرد
وایزمن در گفت‌وگویی با نشریه علمی The Week Junior Science+Nature، موفقیت مأموریت در بازگشت ایمن به زمین را حاصل تلاش تیم‌های مهندسی و کنترل پرواز ناسا دانست. او تأکید کرد که طراحی فضاپیما، آماده‌سازی موشک و هدایت مأموریت در سفر رفت‌وبرگشت به ماه، حاصل کار متخصصانی بود که از زمین مأموریت را مدیریت کردند.
مأموریت آرتمیس ۲ حدود ۱۰ روز طول کشید و توجه گسترده‌ای را در سراسر جهان به خود جلب کرد. فعالیت‌های فضانوردان در فضاپیمای اوریون تقریباً به‌طور کامل به‌صورت زنده پخش شد و خدمه این مأموریت در جشنواره استارموس مدال استیون هاوکینگ برای ارتباطات علمی را دریافت کردند.
منبع: livescience
۵۸۳۲۳
