تصویر اخیر از تیم تلسکوپ فضایی هابل، NGC ۱۸۵۸ را به نمایش می‌گذارد. ستاره‌شناسان این جرم را یک خوشه باز می‌نامند؛ به این معنی که این ستارگان در کنار هم جمع شده‌اند و به طور ضعیف توسط گرانش متقابل خود محدود شده‌اند. آنها محکم بسته‌بندی نشده‌اند، بنابراین شکل جمعی آنها در آسمان نامنظم است، اما اینجا اتفاقات بیشتری افتاده و می‌افتد.
این تکه از آسمان نیز یک سحابی انتشاری است. مه آبی پشت جواهرات پراکنده خوشه باز به ستاره‌شناسان سیگنال می‌دهد که شکل‌گیری ستاره اخیراً به پایان رسیده یا هنوز در حال انجام است.
نوارهای آبی مسحورکننده ای که در مرکز و پایین سمت راست این تصویر ظاهر می شوند گاز است. به لطف تشعشعات فرابنفش که زمانی از ستاره ها خارج شد، این گاز یونیزه شده و در نور مرئی می درخشد.
بیشتر ستاره‌های پیش‌زمینه در این تصویر حدود ۱۰ میلیون سال سن دارند و تقریباً ۱۶۰ هزار سال نوری از زمین فاصله دارند.
NGC ۱۸۵۸ در یک کهکشان ماهواره‌ای کوتوله در کهکشان راه شیری به نام ابر ماژلانی بزرگ قرار دارد که برای تماشاگران آسمان به صورت لکه‌ای در آسمان جنوبی ظاهر می‌شود.
تیم هابل در بیانیه‌ای که در ۲ دسامبر منتشر شد، نوشت: ستارگان درون این خوشه جوان در مراحل مختلف تکامل خود هستند و آن را به مجموعه‌ای پیچیده تبدیل می‌کنند.
و در میان ستاره های جوان یک نوزاد تازه متولد شده است.
این تیم هابل می‌نویسد: «در NGC ۱۸۵۸، محققان یک پیش‌ستاره، یک ستاره بسیار جوان و در حال ظهور را شناسایی کرده‌اند، که نشان می‌دهد، شکل‌گیری ستاره در این خوشه ممکن است هنوز فعال باشد یا اخیرا متوقف شده است.»
ناسا تلسکوپ فضایی هابل را در کنار آژانس فضایی اروپا (ESA) اداره می‌کند. به گفته مقامات ESA، مطالعه خوشه‌های ستاره‌ای فراتر از محدوده کهکشان راه شیری ارزش علمی دارد.
مقامات ESA در توضیح خوشه‌های باز نوشتند: «همه خوشه‌های ستاره‌ای، بسیار مورد توجه اخترشناسان هستند، زیرا ستارگان موجود در آنها تقریباً در یک زمان و مکان یکسان شکل گرفته‌اند. مطالعات خوشه‌ای برای بررسی چگونگی تکامل ستارگان حیاتی بوده است و قدرت هابل اجازه می‌دهد تا این مطالعات فراتر از کهکشان راه شیری ما انجام شود و به گروه محلی کهکشان‌های همسایه‌مان برود.»
بنابراین، فراتر از زیبایی آبی آن، این تصویر می‌تواند تصویر بزرگ‌تری از زندگی ستاره‌ای در گوشه‌ای از کیهان ارائه دهد.
227227
