علم اسپاگتی: پاستا چه چیزی را درباره‌ی جهان آشکار می‌کند؟
علم اسپاگتی: پاستا چه چیزی را درباره‌ی جهان آشکار می‌کند؟
شاید فکر کنید که فیزیکدانان فقط به پرسش‌های بزرگ پاسخ می‌دهند. معمولاً درباره‌ی فیزیک کیهانی و ذرات زیراتمی یا درباره‌ی شکل جهان و ماهیت ذراتی که آن را پر کرده‌اند، می‌شنویم؛ اما فیزیکدان‌ها خارج از آزمایشگاه زندگی معمولی خود را دارند و گاهی طرز نگاهشان به جهان در عادات روزمره‌شان نیز نمایان می‌شود. به نظر می‌رسد که یک شیء روزمره به‌طور ویژه‌ای ذهن آن‌ها را مشغول کرده است: اسپاگتی.
حداقل برای یک قرن، اسپاگتی موضوع مطالعات دقیق بوده است. از طریق این پژوهش‌ها، فیزیکدانان همچنان به کشف نکات جدیدی درباره‌ی حالت جامد ماده، شیمی غذا و حتی ارتباطاتی با منشأ حیات ادامه می‌دهند. جریان پیوسته‌ی علم اسپاگتی نشان می‌دهد پرسش‌های عمیقی در زندگی روزمره وجود دارد و تعداد زیادی فیزیکدان گرسنه وجود دارد که نمی‌توانند از پرسیدن آن‌ها دست بکشند.
برای مثال، اسپاگتی تا چه حد می‌تواند نازک باشد؟ ضخامت یک رشته‌ی معمولی اسپاگتی که به آن «اسپاگتو» گفته می‌شود، بین ۱ تا ۲ میلی‌متر است؛ اما سایر رشته‌های بلند تفاوت زیادی در قطر دارند؛ از اودون به قطر ۴ میلی‌متر تا آنجل‌هِیر که ۰٫۸ میلی‌متر ضخامت دارد. نازک‌ترین رشته‌های دست‌ساز، «سو فیلیندئو» نام دارند و ضخامت آن‌ها به ۰٫۴ میلی‌متر می‌رسد؛ این رشته‌ها به قدری ظریف هستند که تنها چند زن در نیوروی ایتالیا روش درست کردن آن‌ها را می‌دانند.
با این‌حال اخیرا تیمی از پژوهشگران در کالج دانشگاهی لندن کنجکاو شدند که آیا تجهیزات آزمایشگاهی قرن ۲۱ می‌توانند عملکرد بهتری داشته باشند؟ آن‌ها از روشی به نام «الکترو-ریسی» استفاده کردند. ابتدا آرد را در یک محلول خاص که بار الکتریکی دارد حل کردند و آن را درون سرنگ قرار دادند. سپس سرنگ را بالای یک صفحه‌ی ویژه که بار منفی دارد نگه داشتند. بیاتریس بریتون، نویسنده‌ی اصلی این مطالعه می‌گوید:
این فرآیند، محلول را از طریق سوزن توزیع‌کننده به سمت صفحه‌ی جمع‌کننده می‌کشد و آن را به شکلی کاملاً شبیه به رشته‌ی نودل درمی‌آورد.
