در واقع بین آرواره‌های پایین آن‌ها پوست بسیار کشیده‌ای وجود دارد که به مار اجازه می‌دهد تا حیوانات حتی بسیار بزرگ‌تر چون تمساح را ببلعند.
با توجه به اینکه مارها تمایل دارند طعمه خود را به‌طور کامل و بدون اینکه ابتدا آن‌ها را بجوند، ببلعند، قابلیت مار در باز کردن دهان خود یک عامل کلی در چیزی که می‌توانند بخورند محسوب می‌شود. برخلاف آرواره‌های پایینی انسان‌ها و سایر پستانداران، استخوان‌های فک پایین مارها به هم چسبیده نیستند، بلکه فقط با یک پیوند فنری به هم متصل شده که این امر به دهان آن‌ها اجازه می‌دهد تا حد زیادی باز شود.
در «آرواره‌های شگفت‌انگیز مار پیتون» بیشتر در این باره بخوانید.
۵۸۵۸
