شکلات تلخ ممکن است بدن شما را جوان نگه دارد

اگر شکلات تلخ دوست دارید، خبر خوبی برایتان داریم: پژوهشی جدیدی نشان می‌دهد این خوراکی خوشمزه می‌تواند روند پیری بدن را کند کند. ترکیبی به نام تئوبرومین، که به مقدار زیاد در دانه‌های کاکائو وجود دارد، نقش کلیدی در این اثر دارد.

در مطالعه گسترده‌ای، نمونه خون بیش از ۱،۶۶۰ نفر بررسی شد و مشخص شد افرادی که میزان بالاتری از تئوبرومین در خون خود دارند، نشانه‌های کندتر بودن پیری زیستی را نیز نشان می‌دهند. این شاخص‌ها بر اساس تغییرات شیمیایی DNA (متیلاسیون DNA) و طول تلومرها (بخش انتهایی کروموزوم‌ها) تعیین شد. به عبارت ساده‌تر، این افراد از نظر بدن و سلول‌ها جوان‌تر باقی مانده‌اند، حتی اگر سن واقعی آن‌ها بالاتر باشد.

محققان تأکید می‌کنند نتایج پژوهش آن‌ها به معنای آن نیست که می‌توان مقدار زیادی شکلات تلخ خورد و انتظار داشت عمر طولانی‌تری داشته باشیم. مصرف زیاد شکلات، به ویژه وقتی شیرین شده باشد، می‌تواند مضراتی داشته باشد. تئوبرومین بیشترین اثر مفید را زمانی دارد که بخشی از رژیم غذایی متعادل باشد.

شواهد علمی موجود نشان می‌دهد کند شدن روند پیری فقط با تئوبرومین مرتبط است و سایر ترکیبات موجود در کاکائو یا قهوه چنین اثری ندارند. اگرچه پیش‌تر تئوبرومین با فواید سلامتی مرتبط دانسته شده بود، شواهد دقیق درباره تأثیر آن بر بدن انسان تا پیش از این محدود بود. تئوبرومین ممکن است با کنترل فعالیت ژن‌ها در بدن تعامل داشته باشد و از این طریق، بر بسیاری از فرآیندهای زیستی، از جمله روند پیری، اثر بگذارد.

متوسط طول عمر انسان‌ها در جهان در حال افزایش است، اما عمر طولانی همیشه با سلامت همراه نیست. بررسی عوامل تغذیه‌ای و سبک زندگی می‌تواند به داشتن سالمندی بدون بیماری کمک کند. نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که تئوبرومین به عنوان ماده غذایی مهم ارزش بررسی بیشتر را دارد.

البته، علاوه بر تئوبرومین، شکلات تلخ حاوی ترکیبات مفید دیگری نیز هست که می‌توانند به سلامت بدن کمک کنند. یکی از مهم‌ترین آن‌ها پلی‌فنول‌ها هستند؛ این آنتی‌اکسیدان‌ها می‌توانند رادیکال‌های آزاد را خنثی کرده و از سلول‌ها در برابر آسیب‌های اکسیداتیو محافظت کنند. پلی‌فنول‌ها با بهبود سلامت قلب و عروق، کاهش التهاب و تقویت عملکرد مغز مرتبط هستند و ممکن است همراه با تئوبرومین، اثرات محافظتی روی روند پیری و سلامت عمومی بدن داشته باشند.

پژوهش در ژورنال Aging منتشر شده است.