سیگنال مرموزی که گمان میرفت از اعماق فضا آمده، درواقع متعلق به ماهوارهای مرده بود
سیگنال مرموزی که گمان میرفت از اعماق فضا آمده، درواقع متعلق به ماهوارهای مرده بود
سیگنال رادیویی مرموزی که اخترشناسان در ابتدا تصور میکردند یک «انفجار رادیویی سریع» یا FRB از نقطهای بسیار دورتر از مرزهای کهکشان راه شیری است، در واقع از یک ماهوارهی سالها از کار افتادهی ناسا به نام رله ۲ (Relay 2) سرچشمه گرفته بود.
انفجار رادیویی جعلی در ابتدا توسط تلسکوپ رادیویی مسیریاب میدان دید کیلومترمربعی استرالیا (ASKAP) در ژوئن ۲۰۲۴ شناسایی شد؛ در آن زمان این تلسکوپ در حال اسکن آسمان نیمکرهی جنوبی بود. نکتهی قابل توجه سیگنال یادشده این بود که انفجار امواج رادیویی تنها کمتر از ۳۰ نانوثانیه طول کشید که بسیار کوتاهتر از بیشتر FRB-ها است؛ اما آنقدر قوی بود که تمام سیگنالهای دیگر آسمان را تحتالشعاع قرار داد.
آدام دلر، اخترفیزیکدان دانشگاه فناوری سوینبرن و عضو تیم پژوهشی به اسپیس داتکام گفت: «این کشف کاملاً اتفاقی زمانی رخ داد که ما در حال جستوجو برای FRB-هایی بودیم که از کهکشانهای دوردست منشأ میگیرند. نکتهی جالب اینجاست که با وجود اینکه حدود ۲۰ سال از شناخته شدن FRB-ها میگذرد، ما هنوز به منشأ دقیق آنها پی نبردهایم؛ اما بیشتر نظریههای قابل قبول به جرمی کیهانی به نام مگنتار یا به بیان دقیقتر، ستارهای نوترونی با مغناطیس بسیار قوی اشاره دارند.»
ماهوارهی رله ۲ در سال ۱۹۶۴ بهعنوان بخشی از برنامهی رلهی ناسا به فضا پرتاب شد. این فضاپیما در مدار میانی زمین قرار داشت و تا سال ۱۹۶۵ فعال بود، اما تا سال ۱۹۶۷ تمام سیستمهای آن از کار افتادند.
کلنسی دبلیو. جیمز، از مؤسسهی اخترشناسی رادیویی دانشگاه کرتین، دربارهی رله ۲ میگوید: «این ماهواره به عنوان یکی از نخستین ماهوارههای مخابراتی، بخشی از تاریخ فضا است. ماهوارههای قدیمی زیادی دیگر در مدار باقی نماندهاند؛ اما ما مطمئنیم که این سیگنال از سوی خود ماهواره فرستاده نشده؛ زیرا هیچکدام از سیستمهایش نمیتوانستند چنین سیگنالی در حد نانوثانیه تولید کنند.»
