به گزارش بیکینگ، گروهی از ستاره‌شناسان از کشف سیاره‌ای خبر داده‌اند که فقط ۲۵ سال نوری از زمین فاصله دارد و ممکن است آب مایع روی سطح خود داشته باشد.
سیاره GJ 3378b به دور یک ستاره کوتوله سرخ می‌گردد. ستاره‌ای کم‌نور که در صورت فلکی زرافه (Camelopardalis) قرار دارد.
کوتوله‌های سرخ رایج‌ترین نوع ستاره در کهکشان راه شیری هستند و بسیاری از سیاره‌های کشف‌شده در سال‌های اخیر نیز به دور همین ستاره‌ها می‌گردند. از آنجا که این ستاره‌ها از خورشید بسیار کم‌نورترند، منطقه قابل سکونت آن‌ها به ستاره نزدیک‌تر است و سیاره‌ها باید در فاصله‌ای بسیار کمتر از زمین تا خورشید قرار بگیرند تا دمای مناسبی داشته باشند.
اندازه‌گیری‌های تازه نشان می‌دهد GJ 3378b هر ۲۱ روز یک بار به دور ستاره خود می‌گردد. در حالی که پیش‌تر تصور می‌شد دوره مداری آن ۲۵ روز باشد.
همین اصلاح، جایگاه سیاره را نیز تغییر داده است. اکنون مشخص شده که این جهان در منطقه قابل سکونت ستاره خود قرار دارد. محدوده‌ای که اگر سیاره دارای جو مناسب باشد، دما می‌تواند اجازه دهد آب به صورت مایع روی سطح آن باقی بماند.
به گفته پژوهشگران، این سیاره حدود ۹۰ درصد انرژی تابشی را که زمین از خورشید دریافت می‌کند، از ستاره خود می‌گیرد. البته قرار گرفتن در منطقه قابل سکونت، به تنهایی به معنای قابل سکونت بودن یک سیاره نیست. وجود آب مایع به عوامل دیگری مانند ترکیب جو، فشار سطح، میدان مغناطیسی و فعالیت ستاره نیز بستگی دارد.
در این میان بزرگ‌ترین نگرانی، رفتار ستاره میزبان است. کوتوله‌های سرخ، به‌ویژه در دوره‌های فعالیت خود، می‌توانند فوران‌های شدید و بادهای ستاره‌ای پرانرژی تولید کنند. این ذرات باردار و پرتوهای پرانرژی در طول زمان قادرند جو سیاره‌های نزدیک را فرسایش دهند یا حتی به‌طور کامل از بین ببرند.
اگر GJ 3378b در گذشته بخش بزرگی از جو خود را از دست داده باشد، حتی قرار گرفتن در منطقه قابل سکونت نیز لزوماً به معنای وجود شرایط مناسب برای حیات نخواهد بود. در مقابل، اگر این سیاره توانسته باشد جو خود را حفظ کند، ممکن است محیطی بسیار مناسب‌تر از آنچه امروز تصور می‌کنیم داشته باشد.
در «کشف یک «ابرزمین» که شاید میزبان حیات باشد» بیشتر درباره این کشف بخوانید.
۵۸۵۸
