به گزارش بیکینگ، یکی از بزرگ‌ترین سگ‌سانان به نام Epicyon در دوره‌ای حدود ۱۶ تا ۵ میلیون سال پیش در آمریکای شمالی پرسه می‌زد. در آن دوران سگ‌سانان و گربه‌سانان بزرگ برای تصاحب جایگاه خود در رأس زنجیره غذایی با یکدیگر رقابت می‌کردند.
Epicyon به گروهی از سگ‌سانان منقرض‌شده به نام Borophaginae تعلق داشت که گاهی «سگ‌های استخوان‌شکن» نامیده می‌شوند. دلیل این نام هم دندان‌های بسیار قدرتمند آنها بود.
سگی که استخوان را مثل تکه چوب می‌شکست
بر اساس گزارش Discover Wildlife ، فک‌های قدرتمند و دندان‌های بزرگ به این جانور اجازه می‌دادند استخوان‌های ضخیم را خرد کنند و به مغز مغذی داخل آنها برسند. بررسی فسیل‌ها نشان می‌دهد این حیوان احتمالاً شکارچی فعالی بوده است. بدن قدرتمند و جثه بزرگش به او اجازه می‌داد که طعمه‌های بزرگ را تعقیب و شکار کند.
اندازه Epicyon نیز برای چنین سبک زندگی‌ای مناسب بود. طول بدن آن می‌توانست به حدود ۲.۵ متر برسد و ارتفاع شانه‌ها حدود یک متر بود. وزن برخی نمونه‌ها نیز نزدیک به ۱۲۵ کیلوگرم برآورد شده است.
برای مقایسه، یک گرگ خاکستری بزرگ امروزی معمولاً بسیار سبک‌تر از این مقدار است. بنابراین اگر Epicyon را در طبیعت امروزی می‌دیدید، ظاهرش بیشتر از یک سگ بزرگ یادآور یک شکارچی خرس‌مانند بود.
چرا منقرض شد؟
داستان زمانی جالب می‌شود که گربه‌سانان بزرگ وارد معادله می‌شوند.
در بخش بزرگی از تاریخ تکاملی آمریکای شمالی، سگ‌سانان و گربه‌سانان در کنار یکدیگر زندگی می‌کردند و برای شکار و منابع غذایی رقابت داشتند. گربه‌سانان از نظر ساختار بدن برای کمین، گرفتن و کشتن طعمه مزیت‌هایی داشتند.
در مقابل، سگ‌سانان به‌تدریج در مسیر دیگری تخصص پیدا کردند. برخی از آنها مانند گرگ‌ها و سگ‌های امروزی به سمت دویدن طولانی‌مدت و شکار تعقیبی رفتند. در سوی دیگر Epicyon و دیگر سگ‌سانان استخوان‌شکن در نهایت از بین رفتند.
البته نمی‌توان با قطعیت گفت که رقابت با گربه‌سانان تنها علت انقراض Epicyon بوده است. تغییرات آب‌وهوایی، تغییر زیستگاه و تغییر جمعیت طعمه‌ها نیز احتمالاً نقش داشته‌اند. با این حال، سرنوشت Epicyon نشان می‌دهد که در طبیعت همیشه بزرگ‌تر و قدرتمندتر بودن به معنای موفق‌تر بودن نیست.
5858
