اینجا اما میخواهیم درباره خودروهایی صحبت کنیم که نه تنها طول زیاد، بلکه بیشترین وزن را هم دارند. اگر پیکاپها، ونها و شاسیبلندها را کنار بگذاریم؛ اینها سنگین ترین خودروهای سواری در تاریخ صنعت خودروسازی هستند.
مرسدس میباخ ۶۲ (Mercedes-Maybach ۶۲)
آژانس حفاظت محیطزیستی (EPA)، میانگین وزن خودروهای سواری را ۱۸۸۵ کیلوگرم گزارش کرده؛ اما مرسدس میباخ ۶۲ با آن ظاهر لوکس و تجملیاش، تقریبا یک تن سنگینتر است: ۲۸۵۵ کیلوگرم!
تولید این خودرو از سال ۲۰۰۳ آغاز شد و تا سال ۲۰۱۲ هم ادامه یافت. البته معرفی مدلهای ۵۷ و ۶۲، همزمان بود و میباخ ۵۷، مدل کوچکتر و ارزانتر محسوب میشد. ولی مرسدس، میباخ ۶۲ را ساخته بود تا تنها شوفرهای واقعی پشت فرمان آن بنشینند.
با طول ۶۱۶۶ میلیمتر، این خودرو از یک موتور ۵.۵ لیتری V۱۲ قدرت میگیرد و نسخه S آن، مجهز به موتور توئین-توربو ۶.۰ لیتری V۱۲ است.
آپشنها و امکانات ریز و درشت زیادی هم دارد. بهعنوان مثال، میتوانیم از سیستم صوتی ۲۱ اسپیکری، صندلیهای ماساژوری، کنسول یخچالدار و سیستم ترمز الکتروهیدرولیک ۸ مداری اسم ببریم.
هدف کمپانی سازنده، این بود که با میباخ ۶۲ پابهپای سایر خوردروسازان لوکس پیش برود؛ ولی با فروش ضعیفی که داشت، تولید آن متوقف شد.
کادیلاک وی ۱۶ (Cadillac V-۱۶)
کادیلاک V۱۶ از سال ۱۹۳۰ به مدت یک دهه تولید و با قیمتی بین ۵۳۵۰ تا ۹۷۰۰ دلار روانه بازار شد. آن سالها، مصادف بود با دوران رکود بزرگ اقتصادی و پول زیادی در دست مردم نبود. یک فورد نو، در آن زمان کمتر از ۵۰۰ دلار قیمت داشت و خودروهای لوکس، جایگاهی در بین اکثریت مردم نداشتند.
بههرحال کادیلاک V۱۶ در انواع نسخهها، از اسپرت تا روباز و لیموزین، به مشتریان عرضه شد. وزن آن بسته به نسخه و سال تولید، متفاوت بود؛ اما در همه حال، به بالای ۲۷۰۰ کیلوگرم میرسد.
سنگینترین، مدل ۱۹۳۴ (با شیشه جلوی V شکل) و مدل ۱۹۳۵ تاون کابریولت (با شیشه جلوی V شکل) بودند: با وزنی نزدیک به ۲۹۰۰ کیلوگرم و طول ۶۰۹۶ میلیمتر!
بد نیست بدانید که میانگین طول یک خودروی سواری مدرن، ۴۴۸۰ میلیمتر و یک وانت پیکاپ، ۶۰۳۵ میلیمتر است.
این سری از کادیلاکها، یک موتور ۱۶ سوپاپ با قدرت ۱۷۵ اسب بخار داشتند. البته فروش موفقی را تجربه نکردند که احتمالا بهعلت همزمانی ورود آنها به بازار با رکود اقتصادی بود. حتی گفته میشود در تکتک سالهای تولید، V۱۶ به کادیلاک ضرر زد!
بوگاتی تیپ ۴۱ رویال کلنر (Bugatti Type ۴۱ Royale Kellner)
این خودرو در حدفاصل سالهای ۱۹۲۷ و ۱۹۳۳ تولید شد؛ یعنی باز هم مصادف با رکود اقتصادی بزرگ!
البته با وجود شباهت ظاهری، این بوگاتی کاملا متفاوت از کادیلاک V۱۶ بود. نخست اینکه کلا ۶ دستگاه از آن ساخته شد و ۲ تای آنها هرگز به فروش نرسید. این یعنی نهتنها یکی از کمیابترین خودروهای دنیاست، بلکه یکی از گرانترینها هم محسوب میشود؛ چرا که در سال ۱۹۸۷، یک بوگاتی تیپ ۴۱ رویال کلنر با قیمت سرسامآور ۹.۷ میلیون دلار فروخته شد.
پیش از تولید رویال، بوگاتی یک موتور هواپیمای ۱۴.۷ لیتری و ۳۰۰ اسب بخاری برای دولت فرانسه طراحی کرد و این، مبنای تولید موتور رویال شد: یک موتور خطی ۱۲.۸ لیتری V۸ با همان مقدار اسب بخار. این موتور چنان دراز بود که بالا زدن کاپوت بزرگ خودرو، کار یک نفر نبود!
بسته به ساختار نسخههای سفارشی، وزن بوگاتی تیپ ۴۱ به ۳۱۷۵ کیلوگرم و ظرفیت باک آن، به ۲۰۰ لیتر میرسید. با این تفاصیل، بیدلیل نبود که ۱۰ برابر گرانتر از سایر بوگاتیها و ۳ برابر گرانتر از لیموزینهای مشابه قیمت داشت.
البته تولید رویال کلنر، به یک موفقیت تجاری برای بوگاتی ختم نشد؛ ولی این کمپانی، موتور V۸ را دوباره دستکاری کرد و در قطارهای فرانسوی بهکار گرفت.
لیموزین زیل ۴۱۰۴۷ تی بی (ZIL-۴۱۰۴۷ TB)
نام این لیموزین بهعنوان سنگینترین خودرو در کتاب رکوردهای گینس ثبت شده است. البته بهدلیل تولید در روسیه، جزئیات کاملی از آن در دست نیست؛ ولی ظاهرا دو نسخه استاندارد و زرهی دارد. روایتها درباره تیراژ تولید آن هم متفاوت است. گینس میگوید سالی دو سه دستگاه؛ اما بهادعای یک منبع دیگر، کلا سه دستگاه از آن ساخته شده است.
وزن مدل استاندارد، حدود ۳۴۰۰ کیلوگرم گزارش شده و همین هم برای قرار گرفتن نام لیموزین ZIL-۴۱۰۴۷ TB در لیست، کافی است. ولی نسخه زرهی که مورد استفاده سران اتحاد جماهیر شوروی، از جمله میخائیل گورباچف بود؛ بین ۵۱۷۰ تا ۵۹۰۰ کیلوگرم وزن داشت. میبینید که اینجا هم روایات متفاوت است؛ اما در هر دو حالت، جایگاه نخست لیست را تصاحب میکند.
کمپانی سازنده، از یک موتور ۷.۷ لیتری V۸ با قدرت ۳۱۵ اسب بخار در ساخت این خودرو (نسخه استاندارد) استفاده کرد. البته با آغاز قرن بیستویکم و پیدایش خودروهای مدرنتر، این لیموزین ZIL از چشم افتاد.
جهت مشاهده لیست قیمت روز خودرو های داخلی و خارجی می توانید به صفحه لیست قیمت روز خودرو در بیکینگ مراجعه کنید.
۵۸۵۸
