زندگی با مار و نودل؛ یک زن روس ۸ سال با دخترانش در غار زندگی کرد

نینا کوتینا زن ۴۰ ساله‌ی اهل روسیه که محلی‌ها او را موهی صدا می‌زنند، در داستانی که مرز میان بقا و باور معنوی را محو می‌کند، پس از ۸ سال زندگی در غاری دورافتاده در تپه‌های راماتیرتا نزدیک شهر زیارتی گوکارنا پیدا شد.

او از سال ۲۰۱۶ با ویزای تجاری به هند رفت و حتی بعد از انقضای آن، از دل زندگی مدرن جدا شد و همراه دو دختر خردسالش در دل جنگل به حیات ادامه داد. غار برای آن‌ها خانه، معبد، کلاس درس و آشپزخانه بود؛ سفری که با انزوا، آرامش و ایمان عمیق همراه شد.

زندگی کوتینا تصادفی نبود و برنامه‌ریزی و نظم روزانه در آن نقش مهمی داشت. او جنگل را خانه و غار را پناهگاه خود کرد و بدون برق، تلفن یا هر وسیله‌ی مدرنی، سال‌ها با دخترانش زندگی کرد.

به‌گزارش ایندیاتایمز، غذاهای کوتینا ساده و ماندگار بود: برنج، عدس، نودل فوری و میوه‌های محلی. او و دخترانش آب را از چشمه‌ها می‌گرفتند و برای استحمام به آبشارها می‌رفتند.

کوتینا روزهایش را با برنامه‌ای منظم پر می‌کرد: یوگا، دعا، نقاشی، آواز، مطالعه و آموزش شفاهی به دخترانش. دیوارهای غار با کتاب‌های روسی و مجسمه‌های هندو تزئین شده بود. با اینکه منطقه پر از مارهای سمی و حیات‌وحش خطرناک است، او می‌گفت این موجودات هرگز آسیبی به آن‌ها نزده‌اند و حتی مارها را دوستان خود می‌دانست.

زندگی پنهان خانواده‌ی کوتینا زمانی آشکار شد که پلیس محلی هنگام گشت‌زنی متوجه نشانه‌های زندگی در جنگل شد. مأموران پلیس از نظم و آرامش غار شگفت‌زده شدند. آن‌ها تأیید کردند که این زن با آمادگی کامل در برابر باران‌های موسمی و شرایط سخت، محیطی امن برای خانواده‌اش ایجاد کرده است. حتی در شدیدترین باران‌ها با هیزم یا کپسول کوچک آشپزی می‌کردند و با کمترین امکانات دوام می‌آوردند.

انتخاب زندگی در غار تصمیمی از سر اجبار نبود. کوتینا این مسیر را به‌عنوان بخشی از باور معنوی و فاصله‌گرفتن از شلوغی جهان مدرن برگزید. داستان او نگاهی نادر به شیوه‌ای از زندگی محسوب می‌شود که با ایمان، طبیعت و قدرت سازگاری انسان ساخته شده است. سفری که پرسش عمیقی پیش روی ما می‌گذارد: آنچه ما را زنده نگه می‌دارد، راحتی‌های مدرن است یا باور و اراده؟