رکوردشکنی در بیماری؛ مرد آمریکایی دو سال به عفونت فعال کووید ۱۹ مبتلا بود

در موردی بی‌سابقه که زنگ خطرها را برای جامعه‌ی علمی و سلامت عمومی به صدا درآورده، مردی با نقص سیستم ایمنی برای نزدیک به ۷۵۰ روز (بیش از دو سال) به شکل حاد و فعال به بیماری کووید ۱۹ مبتلا بود.

این مورد که رکوردی جدید محسوب می‌شود، با «لانگ کووید» یا کووید طولانی‌مدت تفاوت اساسی دارد، زیرا در این بیمار، کروناویروس سندرم حاد تنفسی ۲ (SARS-CoV-2) به‌طور مداوم در بدنش فعال و در حال تکثیر بود، نه اینکه صرفاً علائم بیماری پس از پاکسازی ویروس باقی مانده باشد.

پژوهشگران آمریکایی هشدار می‌دهند چنین مواردی را نباید صرفاً به افراد آسیب‌پذیر محدود دانست، چرا که عفونت‌های ماندگار پیامدهایی برای کل جوامع در پی دارند. ویلیام هانج، اپیدمیولوژیست در دانشگاه هاروارد، توضیح می‌دهد عفونت‌های طولانی‌مدت به ویروس فرصت می‌دهند راه‌های کارآمدتری برای آلوده‌کردن سلول‌ها پیدا کند و شواهد کشف‌شده نشان می‌دهد که سویه‌های واگیردارتر از چنین عفونت‌هایی سرچشمه گرفته‌اند. او همچنین تأکید کرد که درمان مؤثر این موارد هم برای سلامت فرد و هم برای سلامت جامعه در اولویت است.

نرخ جهش ویروس در بدن بیمار مشابه نمونه‌ای بود که معمولاً در یک جمعیت بزرگ انسانی دیده می‌شود، یعنی بدن او برای ویروس مانند جامعه‌ای کوچک عمل می‌کرد. افزون‌بر این، برخی جهش‌ها کاملاً آشنا بودند. برای مثال، جهش‌های پروتئین اسپایک دقیقاً در همان جایگاه‌هایی رخ دادند که در سویه امیکرون سارس-کوو-۲ دیده شده بود.

به زبان ساده‌تر، بدن این بیمار به آزمایشگاهی طبیعی تبدیل شد و ویروس در آن همان تغییراتی را به‌وجود آورد که بعدها در امیکرون باعث تسریع روند گسترش سویه شد.

بیمار مذکور که ۴۱ ساله و مبتلا به اچ‌آی‌وی-۱ پیشرفته بود، باور دارد که در اواسط مه ۲۰۲۰ به سارس-کوو-۲ مبتلا شد. او در آن زمان نه درمان ضدویروسی دریافت می‌کرد و نه به مراقبت‌های پزشکی ضروری دسترسی داشت، در حالی که از مشکلات تنفسی، سردرد، بدن‌درد و ضعف رنج می‌برد. شمار سلول‌های T کمکی در خون او تنها ۳۵ سلول در هر میکرولیتر بود، در حالی که دامنه طبیعی این شاخص ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ سلول در هر میکرولیتر است. همین امر توضیح می‌دهد که ویروس چگونه توانست برای طولانی‌مدت در بدن او باقی بماند.

در این مورد خاص، ویروس خوشبختانه چندان مسری نبود. ولاسکز ریس و همکارانش می‌گویند فقدان شواهد از انتقال احتمالی می‌تواند نشان‌دهنده‌ی کاهش سرایت‌پذیری ویروس در طول سازگاری با میزبانی منفرد باشد.

اما متخصصان می‌گویند هیچ تضمینی وجود ندارد که سایر عفونت‌های طولانی‌مدت در بدن بیماران همان مسیر تکاملی را طی کنند. همین امر باعث شده است کارشناسان بر لزوم پایش دقیق کووید و همچنین، دسترسی عادلانه به مراقبت‌های پزشکی برای همه تأکید کنند.

در نهایت، پژوهشگران می‌گویند پاکسازی چنین عفونت‌هایی باید یکی از اولویت‌های نظام‌های سلامت باشد. برای کاهش خطر جهش‌های مشکل‌ساز، واکسیناسیون باید ادامه پیدا کند و استفاده از ماسک در مکان‌های بسته و شلوغ همچنان رعایت شود.

یافته‌ها در نشریه Lancet گزارش شده است.