رمزگشایی از رابطه هورمون‌ها و حافظه

در دهه‌های اخیر، استفاده از هورمون‌درمانی برای مدیریت علائم دوران یائسگی همواره موضوعی چالش‌برانگیز در جوامع پزشکی و در میان زنان بوده است. بسیاری از افراد نگران بودند که این مداخلات دارویی ممکن است بر سلامت درازمدت مغز تأثیر گذاشته و احتمال ابتلا به بیماری‌های شناختی همچون دمنشیا یا زوال عقل را تقویت کند. با این حال، نتایج یک تحقیق علمی نوین و بسیار گسترده، دیدگاه‌های جدیدی را در این زمینه ارائه داده و بخشی از این نگرانی‌های دیرینه را مرتفع ساخته است

به گزارش بیکینگ و به نقل از HealthDay TV، این مطالعه که داده‌های بیش از یک میلیون زن را مورد تجزیه و تحلیل قرار داده است، به طور مشخص بر روی این موضوع تمرکز داشت که آیا هورمون‌درمانی در دوران یائسگی می‌تواند ریسک ابتلای زنان به زوال عقل را تغییر دهد یا خیر. یافته‌های نهایی این پژوهش نشان داد که استفاده از این روش‌های درمانی، نه باعث افزایش خطر ابتلا به زوال عقل می‌شود و نه به عنوان یک عامل محافظتی برای کاهش این خطر عمل می‌کند.
 

این پژوهش که در دسته‌بندی مطالعات کلیدی سلامت زنان قرار می‌گیرد، نشان‌دهنده این واقعیت است که پیوند معناداری بین مصرف هورمون‌های جایگزین و تخریب قوای شناختی در سنین بالاتر وجود ندارد. این خبر برای زنانی که به دلیل شدت علائم یائسگی نظیر گرگرفتگی و سایر اختلالات، نیازمند هورمون‌درمانی هستند اما از ترس آسیب‌های مغزی از آن دوری می‌کردند، بسیار حائز اهمیت است.

اگرچه این مطالعه بر روی جامعه آماری عظیمی انجام شده، اما تأکید می‌کند که تصمیم‌گیری برای شروع یا ادامه هورمون‌درمانی باید همیشه با مشورت متخصصان و بر اساس شرایط فردی هر بیمار صورت گیرد. با این حال، بر اساس یافته‌های این منبع، اکنون می‌توان با اطمینان بیشتری گفت که خطر زوال عقل نباید مانعی برای بهره‌مندی از مزایای این درمان‌ها در دوران یائسگی باشد.