به گزارش خبرگزاری بیکینگ، پوسته حلزون از همان روزهای نخست زندگی شکل می‌گیرد و همزمان با رشد جانور، لایه‌های جدیدی از ماده معدنی به بخش بیرونی آن اضافه می‌شود. این فرایند باعث می‌شود پوسته حلزون تا حدی شبیه حلقه‌های رشد درخت باشد؛ با این تفاوت که به جای حلقه‌های چوبی، لایه‌های جدید کربنات کلسیم به مرور زمان روی آن شکل می‌گیرند. حلزون نمی‌تواند پوسته خود را از وسط بزرگ‌تر کند و به همین دلیل، همزمان با رشد بدن، بخش جدیدی از پوسته را در دهانه آن می‌سازد. این رشد مرحله‌به‌مرحله باعث می‌شود شرایط محیطی هر دوره تا حدی در ساختار و ترکیبات شیمیایی پوسته باقی بماند.
ردپای آزمایش‌های هسته‌ای در پوسته یک حلزون
محققان در این مطالعه پوسته یک حلزون موسوم به Biggenden Banded Snail با نام علمی Figuladra bayensis را بررسی کردند. در برخی نوارهای رشد این پوسته، مقدار بالاتری از رادیوکربن مشاهده شد. به گفته «نیکلاس پاتون»، زمین‌شناس و دانشمند محیط‌زیست و سرپرست این پژوهش، این افزایش رادیوکربن با آثار آزمایش‌های هسته‌ای انجام‌شده در استرالیا در دهه ۱۹۶۰ مطابقت داشت.
دانشمندان با استفاده از تاریخ‌گذاری دقیق رادیوکربنی توانستند سن نوارهای مختلف پوسته را مشخص کنند و به این نتیجه برسند که حلزون مورد بررسی حدود ۴.۵ سال عمر کرده است. این یافته اهمیت دیگری هم دارد: پوسته حلزون فقط یک پوشش محافظ نیست، بلکه می‌تواند اطلاعات مربوط به زمان زندگی جانور را نیز در خود نگه دارد.
پوسته حلزون به بارش‌های شدید واکنش نشان می‌دهد
محققان علاوه بر رادیوکربن، ایزوتوپ‌های کربن و اکسیژن موجود در پوسته را نیز بررسی کردند. این ترکیبات می‌توانند سرنخ‌هایی درباره محیط زندگی، شرایط اقلیمی و حتی منابع غذایی حلزون در اختیار دانشمندان قرار دهند. بررسی‌ها نشان داد رشد پوسته در تمام طول زندگی حلزون یکسان نیست. در برخی دوره‌ها پوسته با سرعت زیادی رشد کرده و در دوره‌های دیگر رشد آن بسیار کند شده یا تقریباً متوقف شده است.
در بعضی سال‌ها میزان رشد پوسته حدود ۲۳.۷ میلی‌متر بود، در حالی که در سال‌هایی دیگر این میزان به ۱۴۴.۳ میلی‌متر رسید. به گفته «جیمی شولمایستر»، دانشمند محیط‌زیست و یکی از پژوهشگران، این تفاوت بیشتر از آنکه با میزان کلی رطوبت سالانه ارتباط داشته باشد، با رویدادهای بارندگی شدید مرتبط بود.
دو طوفان حاره‌ای در پوسته حلزون ثبت شده‌اند
محققان دوره‌های رشد سریع پوسته را با دو رویداد شدید آب‌وهوایی در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ مقایسه کردند. این دوره‌ها با وقوع طوفان حاره‌ای شدید مارشیا و طوفان حاره‌ای دبی همزمان بودند؛ دو سامانه‌ای که بارندگی سنگینی در منطقه «پارک ملی دریاچه‌های کولستون» در استرالیا ایجاد کردند؛ همان منطقه‌ای که پوسته حلزون از آنجا به دست آمده بود.
این ارتباط نشان می‌دهد تغییرات شدید آب‌وهوایی می‌تواند اثری قابل اندازه‌گیری بر رشد پوسته حلزون باقی بگذارد.
آیا می‌توان با پوسته حلزون آب‌وهوای هزاران سال پیش را بازسازی کرد؟
محققان معتقدند اگر پوسته‌های حلزون در لایه‌های مختلف رسوبات پیدا شوند، می‌توان اطلاعات ثبت‌شده در هر پوسته را کنار هم قرار داد و تصویری طولانی‌تر از شرایط آب‌وهوایی گذشته به دست آورد. این موضوع به‌ویژه برای دوره‌هایی اهمیت دارد که هنوز هیچ ایستگاه هواشناسی یا ثبت مدرن آب‌وهوایی وجود نداشته است.
پوسته حلزون از جنس مواد معدنی است و می‌تواند بسیار طولانی‌تر از خود جانوری که آن را ساخته در محیط باقی بماند. بنابراین، مجموعه‌ای از این پوسته‌ها در لایه‌های رسوبی می‌تواند به دانشمندان کمک کند تغییرات بارش و برخی رویدادهای شدید آب‌وهوایی گذشته را بهتر بررسی کنند.
این پژوهش نشان می‌دهد برای مطالعه آب‌وهوای گذشته همیشه لازم نیست به سراغ یخچال‌های طبیعی، حلقه‌های درختان یا رسوبات بزرگ برویم. حتی پوسته یک حلزون کوچک نیز می‌تواند اطلاعاتی درباره محیط اطراف خود در زمان زندگی جانور ذخیره کرده باشد. البته پژوهشگران هنوز در مراحل اولیه استفاده از پوسته حلزون به عنوان ابزار بازسازی اقلیم گذشته هستند و برای مشخص شدن دامنه واقعی این روش، بررسی نمونه‌های بیشتری از مناطق و دوره‌های زمانی مختلف لازم است.
نتایج این پژوهش در مجله علمی The Holocene منتشر شده است.
۲۲۷۲۲۷
