ظاهرا شبکه عظیم و متراکم کابل‌های زیر دریا که فراهم‌کننده اینترنت جهان هستند، می‌توانند برای مشاهده فعالیت‌های لرزشی زمین نیز مورد استفاده قرار یگیرند. در حقیقت یکی از این کابل‌ها با شناسایی زمین‌لرزه‌ای در نزدیکی خود اثبات کرده که این فناوری می‌تواند در چنین زمینه‌ای کاربردی باشد.
همان طور که می‌دانیم دنیای دریاها و اقیانوس‌ها به شدت وسیع است و از سوی دیگر به شکل نگران‌کننده‌ای اغلب مناطق زیرآبی همچنان آنطور که انتظار می‌رود تحت مشاهده و نظارت قرار ندارند.
با این حال طبق مقاله‌ای که اخیرا منتشر شده، روشی وجود دارد که به واسطه آن می‌توان کابل‌های ارتباطاتی زیر دریا را به مجموعه‌ای از حسگرها تبدیل کرد. تیم پشت این نوآوری، نه تنها کارایی فناوری مذکور در تشخیص زلزله را به اثبات رسانده، بلکه نشان داده که این فناوری توانایی شناسایی سایر رویدادهای اقیانوسی نظیر امواج و جریان‌های زیر آبی را هم داراست.
مزایای استفاده از کابل‌های زیر دریا برای پیش‌بینی زلزله
به عقیده محققان این تیم، می‌توان هزاران عدد از حسگرهای مورد نیاز جهت این پروژه را بدون انجام هیچ گونه تغییری در زیرساخت‌های فعلی ارتباطاتی که هم اکنون زیر اقیانوس‌ها موجودند، به کار برد. منظور این تیم از زیرساخت‌های موجود نقاطی از اقیانوس است که کابل‌های زیردریایی دارای بیشترین تراکم تقویت‌کننده‌ها و تکرارکننده‌ها هستند.
این تقویت‌کننده‌ها و تکرارکننده‌ها که وظیفه دارند تا از فراهم بودن انرژی مورد نیاز برای انتقال ایمن داده‌ها در طول شبکه اطمینان حاصل کنند، در هر 45 الی 90 کیلومتر از مسیر کابل‌ها کار گذاشته شده‌اند و آنها را به «گستره‌ها» یا بخش‌های کوچک‌تری تقسیم کرده‌اند که این بخش‌ها می‌توانند در پروژه مورد بحث استفاده شوند.
این پروژه در صورت پیاده‌سازی می‌تواند قابلیت‌های نظارتی در حوزه زمین‌شناسی را به شدت بالا ببرد و در مراحل بعدی می‌تواند حتی با پیش‌بینی زلزله‌های زیرآبی و سونامی‌های ناشی از آنها، تلفات و خسارات این دسته از بلایای طبیعی را به میزان چشمگیری کاهش دهد.
البته قابلیت‌های این پروژه به موارد یاد شده محدود نمی‌شود و دانشمندان امیدوارند با توسعه آن بتوانند به درک بهتری از پدیده‌هایی مانند جریان‌های آبی عمیق و تغییرات بلندمدت دمای کف دریا برسند.
