داروهای محبوب لاغری برای کاهش وزن به «نورون‌های گرسنگی» نیز نیاز دارند

داروهای محبوب کاهش وزن از گروه آگونیست‌های گیرنده GLP-1، از جمله اوزمپیک و وگووی، ممکن است پیچیده‌تر از آنچه تصور می‌شد، عمل کنند. اگرچه بخشی از اثر این داروها بر وزن به کاهش اشتها نسبت داده می‌شود، پژوهشی تازه روی موش‌ها نشان می‌دهد اثرات بلندمدت سماگلوتاید برای کاهش وزن فقط به کمتر غذا خوردن وابسته نیست.

به‌گزارش ساینس‌آلرت، پژوهشگران در مطالعه‌ی تازه دریافتند برای آنکه داروی سماگلوتاید بتواند اثر کامل خود را بر کاهش وزن نشان دهد، باید نورون‌های AgRP عملکرد طبیعی خود را حفظ کنند. این یافته در نگاه اول عجیب به نظر می‌رسد؛ زیرا این نورون‌ها معمولاً با ایجاد احساس گرسنگی و افزایش میل به غذا شناخته می‌شوند.

نورون‌های AgRP گروهی از سلول‌های عصبی در مغز هستند که هنگام کمبود انرژی فعال می‌شوند و در ایجاد گرسنگی و تنظیم مصرف و ذخیره‌ی انرژی نقش دارند. به همین دلیل، به این گروه «نورون‌های گرسنگی» هم گفته می‌شود، اما نقششان فراتر از تحریک اشتهاست. این نورون‌ها به آزادسازی و مصرف انرژی ذخیره‌شده، از جمله چربی نیز کمک می‌کنند.

ماتیوس دآویلا از دانشگاه ییل و همکارانش، سلول‌های مغزی دخیل در تنظیم تعادل انرژی بدن را بررسی کردند. نورون‌های گرسنگی، زمانی فعال می‌شوند که بدن به انرژی نیاز دارد. دآویلا می‌گوید: «نورون‌های AgRP اغلب به‌سادگی نورون‌های گرسنگی توصیف می‌شوند، اما این توصیف بیش‌از‌حد ساده است.»

پژوهش‌های پیشین در آزمایشگاه ییل و دیگر مراکز نشان داده‌اند که نورون‌های AgRP واکنش بسیار گسترده‌تر به کمبود انرژی را هماهنگ می‌کنند؛ از جمله نحوه‌ی آماده‌سازی، سامان‌دهی و مصرف انرژی ذخیره‌شده در بدن، مانند چربی.