امیرمسعود عابدین: هوش مصنوعی با سرعتی باورنکردنی در حال تغییر مسیر صنعت خودرو است و از مراحل اولیه طراحی تا توسعه و حتی بازاریابی را دستخوش تحول کرده است. در این میان، کمپانی فورد به مناسبت «روز ملی هوش مصنوعی» (۱۶ ژوئیه) دست به اقدام خلاقانهای زد. فورد به جای رونمایی از سامانههای رانندگی خودکار یا نرمافزارهای جدید، نگاهی به گذشته انداخت و با کمک ابزارهای مدرن فیلمسازی هوش مصنوعی، رونمایی شایستهای را که یکی از جاهطلبانهترین کانسپتهایش در تاریخ هرگز تجربه نکرده بود، بازسازی کرد.
حاصل این ایده، یک فیلم تبلیغاتی کوتاه با تم روزهای گذشته بود که کانسپت «فورد آرورا» سال ۱۹۶۴ را به تصویر میکشید؛ خودرویی رویایی که برای نخستینبار در نمایشگاه جهانی نیویورک درخشید. فورد با استفاده از آرشیو عکسها، اسناد طراحی و اطلاعیههای مطبوعاتی قدیمی، ویدئویی ساخت که نشان میدهد اگر صنعت تبلیغات دهه ۶۰ میلادی به ابزارهای امروزی هوش مصنوعی دسترسی داشت، این استیشنواگن آیندهنگرانه را چگونه معرفی میکرد. البته آنچه این ویدئو را ماندگار میکند فناوری هوش مصنوعی نیست، بلکه دیدن ویژگیهای شگفتانگیزی است که ۶۰ سال پیش در این خودرو پیشبینی شده بود و بعدها رنگ واقعیت به خود گرفت.
کانسپتی که ۶ دهه از زمان خود جلوتر بود
فورد آرورا هرگز قرار نبود به خط تولید انبوه برسد؛ این خودرو یکی از مدلهای سری «X» فورد بود که تنها برای کاوش در ایدههای تازه طراحی و فناوری ساخته میشد. با این حال، آرورا دقیقا دست روی نکاتی گذاشت که خودروها دهها سال بعد به آنها دست یافتند.
سالها پیش از مسیریابهای ماهوارهای (GPS)، آرورا به یک سیستم ناوبری اولیه مجهز بود. این خودرو همچنین از سقف شیشهای بهره میبرد که با فشار یک دکمه از حالت شفاف به کدر تغییر حالت میداد؛ ایدهای که در سال ۱۹۶۴ شبیه به معجزه بود، اما امروزه تحت عنوان شیشههای الکتروکرومیک در خودروهای لوکس مدرن دیده میشود.
کابینی شبیه به اتاق پذیرایی
فورد در فضای داخلی آرورا کابینی را تصویر کرده بود که بیشتر به یک اتاق نشینمن مجلل شباهت داشت تا یک استیشنواگن معمولی. سیستم تهویه مطبوع چندنقطهای، یخچال کوچک، تجهیزات سرگرمی برای سرنشینان عقب، صندلیهای راحت و فضای پا برای استراحت مسافران، همگی امکاناتی بودند که در آن سالها دور از ذهن به نظر میرسیدند.
این ابعاد خیرهکننده ناشی از بدنه بسیار بزرگ خودرو بود؛ آرورا با طولی نزدیک به ۵٫۷ متر، حتی از بزرگترین شاسیبلندهای امروزی فورد نیز کشیدهتر بود! جالبتر اینکه فرمان این خودرو نه دایرهای، بلکه فرمی شبیه به یوغ داشت که امروزه در خودروهایی مانند تسلا سایبرترک شاهد آن هستیم.
ایدههایی که هنوز به خط تولید نرسیدهاند
البته تمام پیشبینیهای فورد هم به حقیقت نپیوست. طراحان در آن زمان اتاق بازی مجزایی را برای کودکان در بخش عقب خودرو تصور کرده بودند که با یک پارتیشن شیشهای برقی از بقیه کابین جدا میشد و رادیو و تهویه مستقل خود را داشت. همچنین نوارهای نورانی روی بدنه و صندلیهای چرخشی کامل، از دیگر ایدههایی بودند که رنگ واقعیت نگرفتند.
با این حال، هدف اصلی خودروهای مفهومی همین است؛ آنها ساخته میشوند تا جسورانهترین ایدهها را بفرمایند، نه اینکه لزوما و عینا تولید شوند. فورد آرورا ثابت کرد که مهندسان آن دوره فورد، دهها سال از زمانه خود جلوتر میاندیشیدند.
منبع: carscoops
۵۸۳۲۲
