حذف جنگل‌های آمازون به طوفان‌های سهمگین و گرمای کشنده منجر خواهد شد

برخلاف تصور رایج پیشین که جنگل‌زدایی آمازون را مترادف با خشکسالی می‌دانست، دانشمندان اکنون تصویری بسیار متفاوت و نگران‌کننده‌تر را ترسیم می‌کنند: آینده‌ای با دوره‌های خشکی طولانی که با بارش‌های ناگهانی و ویرانگر، بادهای قدرتمند و افزایش شدید دما قطع می‌شود؛ این کشف درک ما از پیامدهای نابودی بزرگ‌ترین جنگل بارانی جهان را متحول می‌سازد.

به‌گزارش نیوساینتیست، نتایج حاصل پژوهشی تازه است که فرضیه‌ی رایج گذشته را زیر سؤال می‌برد. در گذشته، دانشمندان بر این باور بودند که نابودی جنگل‌های بارانی باعث خشک‌تر شدن اقلیم منطقه خواهد شد. مطالعات قبلی عموماً پیش‌بینی کرده بودند که پس از جنگل‌زدایی آمازون، بارندگی به‌طور چشمگیری کاهش می‌یابد. اما این پژوهش‌ها معمولاً بر پایه مدل‌هایی با وضوح پایین انجام شده بودند که نمی‌توانستند الگوهای همرفت جوی منطقه را به‌درستی بازنمایی کنند.

یافته‌های یون در اوایل سال جاری، نشان داده بود که در صورت جنگل‌زدایی کامل آمازون تحت شرایط اقلیمی فعلی، میانگین سالانه بارش تقریباً ثابت باقی می‌ماند. او این بار در پژوهش جدید خود با جزئیات بیشتری به بررسی الگوهای ساعتی بارش، گرما و باد پرداخته است تا مشخص شود در چنین سناریوی کامل جنگل‌زدایی، چه تغییراتی رخ خواهد داد.

نتایج تازه حاکی از آن است که منطقه دوره‌های خشک بیشتری را تجربه خواهد کرد و تعداد دفعات بارش‌های بسیار شدید که درجریان آن‌ها بیش از ۵۰ میلی‌متر باران تنها در یک ساعت فرو می‌ریزد، تا ۵۴ درصد افزایش می‌یابد. هم‌زمان، حداقل و حداکثر دمای روزانه به‌ترتیب ۲٫۷ و ۵٫۴ درجه سانتی‌گراد افزایش می‌یابد که بسیار چشمگیر است و فشار گرمایی را برای ساکنان منطقه به‌شدت بالا خواهد برد. افزون‌بر این، بادهای بسیار نیرومند نیز بیش از گذشته خواهند وزید.

منطقه آمازون، محل سکونت بیش از ۳۰ میلیون نفر است که حدود ۲٫۷ میلیون نفر از آن‌ها جمعیت بومی به شمار می‌آیند. لوئیس کاتلان از دانشگاه لیدز، در این باره می‌گوید: «بارش‌ها شدیدتر خواهد شد و دما هم بالاتر می‌رود. این شرایط در واقع برای تمام ساکنان منطقه وحشتناک است.»

به‌باور کاتلان، برای تأیید نتایج این مدل‌سازی هنوز به پژوهش‌های بیشتری نیاز است. او همچنین تأکید می‌کند که پژوهش‌های آینده باید به بررسی اثرات اقلیمی ناشی از جنگل‌زدایی جزئی بپردازند؛ وضعیتی که بیشتر با پیش‌بینی‌های واقع‌بینانه‌ی منطقه در آینده هماهنگ است. کاتلان می‌گوید: «سناریوهای فرامعمول بیشتر برای دانشمندان است تا سعی کنند سیگنال را درک کنند؛ اما می‌دانیم که واقع‌بینانه نیستند.»

پژوهش در نشریه EGUsphere منتشر شده است.