حادثه رادیواکتیو مکزیکوسیتی؛ داستان خانواده‌ای که بی‌خبر از همه‌جا قربانی تابش نامرئی شد

بیش از ۶۰ سال پیش، خانواده‌ای در مکزیک به‌طور مرموزی بیمار شدند. تب، خستگی و علائم عجیب در سراسر خانه گسترش یافت، اما هیچ کس نمی‌توانست دلیل آن را توضیح دهد. مشکل نه در آب بود و نه در غذا. علت، یک کپسول کوچک فلزی حاوی کبالت-۶۰، ماده‌ای رادیواکتیو بود که در خانه‌ی جدید آن‌ها قرار داشت و فاجعه‌ای نامرئی را رقم زد.

داستان «حادثه رادیواکتیو مکزیکوسیتی ۱۹۶۲» از مارس ۱۹۶۲ آغاز می‌شود؛ زمانی که خانواده‌ای به خانه‌ای جدید در مکزیکوسیتی نقل مکان کردند؛ جایی که طبق گزارش پزشکان خانواده، ظرف سربی کوچکی در آن پیدا شده بود.

در برهه‌ی بین اسباب‌کشی و ماه آوریل، منبع رادیواکتیو از ظرف سربی خارج شد و در حیاط قرار گرفت. سپس پسر ۱۰ ساله کپسول را پیدا کرد، آن را در جیب خود گذاشت و به داخل خانه برد. مادرش کپسول را از جیب پسرش بیرون آورد و بی‌خبر از خطر مرگباری که در خانه‌شان کمین کرده بود، آن را در کشوی آشپزخانه گذاشت.

چند روز بعد، مادربزرگ به خانه آن‌ها آمد و برای اولین بار متوجه سیاه شدن لیوان‌های شیشه‌ای شد که در همان کشوی محل قرارگیری کپسول نگه‌داری می‌شدند. سیاه‌شدن شیشه یکی از نشانه‌های آلودگی رادیواکتیو است، اما این موضوع برای خانواده هشداردهنده نبود و کسی متوجه خطر نشد.

پسر ۱۰ ساله بیشترین میزان تابش را دریافت کرد، زیرا به‌طور مستقیم با کپسول کبالت-۶۰ در تماس بود. وقتی کپسول در کشو بود، او و خواهرش کمتر در معرض تابش قرار می‌گرفتند، زیرا بیشتر وقت خود را در بیرون خانه می‌گذراندند.

مادر که در آن زمان باردار بود، به دلیل زمان زیادی که صرف تهیه غذا می‌کرد، به میزان زیادی در معرض تشعشع قرار می‌گرفت. پس از چند وقت، مادر که به شدت در معرض تابش رادیواکتیو بود، بیمار شد. وقتی او دیگر توانایی انجام کارهای خانه را نداشت، مادربزرگ جای او را گرفت و کارهای خانه را انجام داد.

در ۲۹ آوریل، پسر ۱۰ ساله درگذشت و پس از آن، دختر ۲ ساله بیشتر وقت خود را داخل خانه و نزدیک منبع تابش سپری کرد. مادر در ۱۹ ژوئیه فوت کرد و در آن زمان کپسول پیدا و از خانه خارج شد. اما تابش پیش از آن آسیب خود را رسانده بود و دختر ۲ ساله در ۱۸ اوت و سپس مادربزرگ در ۱۵ اکتبر جان خود را از دست دادند.

پدر خانواده تنها کسی بود که زنده ماند؛ اما برای همیشه عقیم شد. او در معرض ۹۹۰ تا ۱۲۰۰ راد تابش قرار گرفت؛ زیرا بیشتر وقتش را از کپسول رادیواکتیو دور بود. درمقابل، پسر ۱۰ ساله بسیار بیشتر تابش دریافت کرد، یعنی بین ۴۷۰۰ تا ۵۲۰۰ راد؛ زیرا بیشتر با کپسول در تماس مستقیم بود.

پس از تحقیقات مشخص شد کپسول کبالت-۶۰ از واحد رادیوتراپی یک بیمارستان بوده که برای درمان سرطان استفاده می‌شد، با‌این‌حال، هنوز مشخص نیست که چطور این کپسول از بیمارستان خارج شده و به خانه خانواده نگون‌بخت رسیده بود.