به گزارش بیکینگ، توانایی های Fulcrum تا حدی به دلیل موتورهای دوقلوی توربوفن Isotov RD-33 آن بود که آن را با سرعت ۲.۳ ماخ می رساندند. سرعت این جنگنده ساخت شوروی به اندازه F-15 Eagle نبود که می توانست به عدد ۲.۵ ماخ برسد، اما تقریباً از هر جنگنده دیگری پیشی گرفت.
به نقل از روزیاتو، با این حال، درخشش اصلی این جنگنده به سرعتش باز نمی گشت، بلکه قدرت مانور هواپیما بود. در مقایسه بین MiG-29 و F-16، فالکروم از چابکی فوق العاده ای برخوردار است و چرخش های آنی و پایدار را با عدد ۲۸ درجه در ثانیه در مقایسه با عدد ۲۶ برای F-16 انجام می دهد. در حالی که نسخه های اولیه MiG-29 به دلیل نداشتن تجهیزات آویونیک پرواز با سیم از همتایان غربی خود ضعیف تر بود، چندین سال نوری از پیشینیان خود جلوتر بودند. این اولین جت جنگنده نسل چهارم ساخت شوروی و یک طرح محوری برای اتحاد جماهیر شوروی بود.
این کمیته هماهنگی استانداردسازی هوا – با اعضایی از ایالات متحده، بریتانیا، استرالیا، کانادا و نیوزیلند – است که در مورد نام گزارشی یک هواپیمای نظامی تصمیم میگیرد. فرآیند ساده اما ظریف است.
هنگام نامگذاری یک جت جنگنده، کمیته واژه ای را انتخاب می کند که با F شروع می شود. این موضوع فرآیند نامگذاری را ساده می کند. در حالی که MiG-29 با نام Fulcrum شناخته می شود، جنگنده نسل پنجمی Su-57 ساخت سوخو نام Felon را دریافت می کند. کمیته به ندرت به نظر خلبانان در این نامگذاری ها توجه می کند، اما بسیاری از خلبانان Fulcrum نسبت به این نامگذاری حساس بوده و حتی از آن با چنین نامی یاد می کردند.
۵۸۵۸
