احتمالا می‌دانید که تقریبا در مرکز تمام کهکشان‌ها سیاهچاله ابرپرجرمی وجود دارد و کهکشان ما نیز از آن مستثنا نیست. در مرکز کهکشان راه شیری ستاره‌ها در اطراف جرم بسیار پرجرم و فشرده‌ای می‌چرخند که به نام ستاره «قوس اِی» (Sgr A) شناخته می‌شود که ۲۷ هزار سال نوری از ما دورتر است.
قبلا منجمان با محاسباتی که انجام داده بودند، احتمال می‌دادند که سیاهچاله‌ای در مرکز راه شیری وجود داشته باشد. و حالا تصویری که سوژه امروز ناسا است، اولین مدرک مستقیم از وجود سیاهچاله مرکزی راه شیری است.
همانطور که نظریه نسبیت عام انیشتین پیش‌بینی کرده بود، این سیاهچاله که چهار میلیون برابر جرم خورشید است، نور محیط اطراف خود را خم می‌کند و در مرکز آن ناحیه تاریکی مثل سایه ایجاد می‌شود و در اطراف خود ساختاری حلقه مانند پرنوری می‌سازد.
نحوه ثبت سیاهچاله راه شیری
این تصویر که با همکاری چندین تلسکوپ رادیویی در کنار هم، معروف به تلسکوپ افق رویداد (Event Horizon Telescope) به دست آمده است و تمام اطلاعاتی را که از سیاهچاله‌ها تا امروز از تلسکوپ‌های فضایی و زمینی به دست آورده‌ایم، تایید می‌کند.
این تصویر جزئیات بیشتری از منظره یک سیاهچاله و محیط پویای مرکز آن به ما می‌دهد. تصویر بزرگتری که در بالا مشاهده می‌کنید، ترکیبی از داده‌های پرتوی ایکس تلسکوپ فضایی چاندرا و داده‌های فروسرخ تلسکوپ فضایی هابل است.
با اینکه تصویر بزرگتر ناحیه‌ای با قطر ۷ سال نوری را نشان می‌دهد، میدان دید تلسکوپ افق رویداد فقط ۱۰ دقیقه نوری است که در مقابل توانایی‌های تلسکوپ‌های قبلی عدد شگفت‌انگیزی است.
