امیرمسعود عابدین: نیروی هوایی ارتش چین، اولین استقرار جنگنده‌های پنهان‌کار و بدون سرنشین GJ-۱۱ Sharp Sword را در پایگاه هوایی شیگاتسه در تبت انجام داد. این اولین عملیاتی شدن یک اسکادران جنگنده بدون سرنشین در جهان به حساب می‌آید.
تأیید عملیاتی شدن اولین جنگنده بدون سرنشین توسط تصاویر ماهواره‌ای، یک نقطه عطف بزرگ در توسعه سریع هواپیماهای بدون سرنشین توسط بخش دفاعی چین است. این امر در زمانی رخ می‌دهد که این کشور آماده است تا با اختلاف چندین سال در عملیاتی کردن اولین جنگنده نسل ششم جهان، پیشتاز باشد و به طور کلی، به درجه جدیدی از رهبری در حوزه هوانوردی رزمی دست یابد.
طراحی رادارگریز و قابلیت‌های عملیاتی
نمونه‌های اولیه GJ-۱۱ از سال ۲۰۱۸ مشاهده شده‌اند. انتظار می‌رود این هواپیمای بدون سرنشین نیمه‌خودکار باشد و در نهایت بتواند با خودمختاری کامل عمل کند. تصاویر منتشر شده توسط رسانه دولتی چین CCTV در سال ۲۰۲۲ نشان داد که این هواپیما ممکن است برای برخی عملیات‌ها توسط جنگنده‌های J-۲۰ دو سرنشینه فرماندهی شود.
GJ-۱۱ از طراحی بدون دُم استفاده می‌کند که شبیه به بمب‌افکن B-۲۱ آمریکا است تا پنهان‌کاری را به حداکثر برساند، اگرچه چنین هواپیماهایی دارای محدودیت‌هایی در سرعت و سطح مانورپذیری هستند.
تسلیحات و محدودیت‌ها
اگرچه تأیید شده که GJ-۱۱ دارای یک محفظه تسلیحات داخلی بزرگ است، اما نوع تسلیحات آن نامشخص باقی مانده است. برخی منابع حدس می‌زنند که این هواپیما می‌تواند موشک‌های هوا به هوای PL-۱۵ و احتمالاً حتی PL-XX را برای تسهیل درگیری‌های دوربرد حمل کند. حمل موشک‌های کروز و ضد تشعشع نیز محتمل تلقی می‌شود.
فقدان حسگرهایی که قادر به شبیه‌سازی چشم انسان باشند و همچنین محدودیت‌های باقی‌مانده در قابلیت‌های هوش مصنوعی، همچنان توانایی هواپیماهای بدون سرنشین را برای جایگزینی نمونه‌های سرنشین‌دار در اکثر نقش‌های رزمی محدود می‌کند.
GJ-۱۱ یکی از چندین جنگنده بدون سرنشین است که توسعه آن‌ها تأیید شده است. در حال حاضر، کار بر روی برنامه‌های بلندپروازانه‌تر برای توسعه هواپیماهایی با قابلیت مانور بیشتر و سطوح بالاتری از خودمختاری، مانند جنگنده “Dark Sword”، در جریان است.
منبع: militarywatchmagazine
۳۲۲
